átti að sækja gegn hvassviðri af suðaustri. Skyggni var allgott á sjó úti, en myrkvi yfir jöklunum. Þegar komið var austur undir Ingólfshöfða vantaði klukkuna tuttugu mínútur í eitt. Þá sá áhöfn flugvélarinnar þrjá togara sem allir voru að veiðum og virtust ískyggi- lega nærri landi. Einkum virtist ótví- rætt að tveir þeirra væru innan við fiskveiðitakmörkin. Flugvélin lækkaði nú flugið og sveif yfir togurunum sem næstir voru landi. Sá áhöfnin nafn og númer beggja. Sá þeirra sem var nær landinu hét Van Dyck og hafði einkennisbókstafina 0-298. Þessi tog- ari var stórt skip, nýlegt og hið glæsi- legasta. „Nú, það er svona" sagði Guðmundur Kjærnested. „Ætli maður kannist ekki við dallinn!" Jú, Erling Magnússon var ekki frá því að svo mundi vera. Togarinn Van Dyck frá Ostende í Belgíu hafði tvis- var verið tekinn í landhelgi, þó að hann væri tiltölulega nýtt skip. Hinn togarinn reyndist einnig belgískur. Var hann merktur 0-294. Báðir full- trúar Landhelgisgæslunnar mældu stað skipanna og sýndi það sig af mælingunum að Van Dyck var innan við hin gömlu fiskveiðitakmörk - og hitt skipið reyndist einnig í landhelgi." Landhelgisbrjótur truflaði opinbera heimsókn forseta íslands! »Nú varð uppi fótur og fit í flugvél- inni. Öll áhöfnin var jafn áhugasöm um það að skálkarnir slyppu ekki, heldur fengju makleg málagjöld og sérstaklega lék piltunum hugur á að van Dyck gengi ekki úr greipum ^slenskrar réttvísi. Var þegar ákveðið að ná talsambandi við Pétur Sigurðsson forstjóra Landhelgis- gæslunnar. Var Guðmundi Kjæmested kunnugt um að forstjórinn var stadd- Ur í Vestmannaeyjum, hafði farið þangað á varðskipinu Þór - í fylgd með forseta Islands og frú hans. Flugstjórinn hafði tal af stöðvar- stjóranum í Vestmannaeyjum og bað hann að ná í Pétur Sigurðsson forstjóra til viðtals við Guðmund Kjærnested sem staddur væri í flugvélinni Glófaxa, er væri í gæslu- flugi út af Ingólfshöfða. Stöðvar- stjórinn kvaðst ekki vita hvar for- stjórinn væri niður kominn, en flugstjórinn lagði áherslu á að komið væri til hans boðunum um viðtal við Guðmund. Eftir stutta stund hringdi stöðvarstjórinn. Kvað hann for- stjórann hafa gengið í kirkju með forsetahjónunum. Væri messu ekki lokið - og væri engan veginn við- eigandi að ónáða forstjórann. - Flugstjórinn tjáði nú Guðmundi Kjærnested orð stöðvarstjórans og spurði hvað segja skyldi. „Seg þú" mælti Guðmundur, „að hér sé ekkert undanfæri. Pétur Sigurðsson hafi lagt svo fyrir að umsvifalaust sé haft tal af honum þegar vörn og virðing landhelginnar sé annars vegar. Nú verður Guð að bíða og við að ná í Pétur, enda hygg ég að það muni Guði þóknanlegt að sá háttur sé á hafður, svo sem nú er ástatt." Þessi boð bar flugstjórinn án undan- dráttar til stöðvarstjórans og nú lofaði hann að senda þegar mann í kirkjuna með kvaðningu til forstjórans. Nú víkur sögunni til Vestmannaeyja. Stöðvarstjórinn lét ekki sitja við orðin ein. Hann sendi þegar mann í Landakirkju. Sendiboðinn var ekki kominn alla leið, þá er kirkju- klukkurnar kváðu við og messufólkið streymdi út. Honum þótti auðveldast mjög erindi sitt, þegar hann sá þetta, og gekk hann rakleitt í kirkju. Stóðu þá á kórgólfi forsetahjónin, sóknar- prestur í messuklæðum, bæjarfógeti og Pétur Sigurðsson forstjóri. Kom sendi- boðinn kvaðningunni á framfæri og Pétur Sigurðsson brá við fljótt og fór Guðmundur Kjœrnested. Pétur Sigurðsson forstjóri Landhelgis- gœslunnar. Hann var við messu ásamt for- seta íslands þegar fregnin barst. til viðtals við menn sína er biðu hans óþreyjufullir í Glófaxa, sem sveiflaði sér um loftið yfir veiðiþjófunum. Forstjórinn náði fljótlega sambandi við Glófaxa og var honum sagt hvað borið hefði til tíðinda. Var auðheyrt á málhreimi hans að hann fysti að sjá á nýjan leik gamlan kunningja, þar sem var hinn belgíski Van Dyck. Lagði forstjórinn svo fyrir að flugvélin héldi sig yfir togaranum uns nánari fyrir- mæli bærust. SJÓMANNADAGSBLAÐIÐ 123
Beinir tenglar