nákvæmlega hvar sökudólgarnir voru að veiðum. Mældist Van Dyck hálfa aðra mílu innan við fiskveiðitak- mörkin, en hinn reyndist kominn út úr landhelginni. Og þá er liðinn var hálftími frá því að Snæfaxi kom á vettvang, fór Van Dyck út fyrir tak- mörkin. Þarna voru að veiðum átta togarar, flestir belgiskir, en Snæfaxi sinnti aðeins þeim tveimur sem oftast höfðu verið staðnir að landhelgisbroti. Flaug hann oftast í þrjúhundruð til fimmhundruð metra hæð, en annað veifið renndi hann sér yfir skipin aðeins fimmtíu metrum ofan við siglutoppana. Einkum var flogið lágt yfir Van Dyck, og sáu þeir félagar fiskinn á þiljunum og gátu greint hásetana á þilfarinu hvern frá öðrum. Þeir tóku þetta háttarlag flugvélar- innar sem storkun, réttu báðar hendur upp yfir höfuð sér og skóku hnefana að flugvélinni. Áhöfnin á Snæfaxa hló dátt að þessum aðförum hásetanna og hugsaði skipstjóranum belgíska þegjandi þörfina. Þarna út af Ingólfshöfða var nú komið hægviðri. Sló andvara sitt á hvað, en öðru hverju var austan gola með skúraleiðingum. Skyggni var ekki sem best, en þó sæmilegt milli skúranna. Ekki sáust tindar Öræfajökuls, en annað veifið sá lýsa af snæbreiðunni gegnum létta móðu. Austur með landi sást allgreinilega. Lengst í austri gat að líta fjallatinda Suðursveitar og Tvísker sáust og sömuleiðis Hrollaugseyjar. Þá mátti og oftast greina bæinn á Fagurhólsmýri. En þeir félagar á Snæfaxa sinntu lítt útsýninu. Þeir beindu athygli sinni af þráakenndri þrautsegju að lagabrjótunum tveimur og töluðu öðru hverju við Pétur Sigurðsson forstjóra og skipherrann á Þór. Einn af belgisku togurunum sem voru að veiðum suður af Ingólfshöfða hélt af stað vestur með landi, þegar klukkan var hálfníu. Fimmtán mílum vestan við Höfðann mætti hann Þór. Þá var klukkan tíu. Þremur mínútum síðar tók Van Dyck að draga inn vörp- una og fóru hinir togararnir að dæmi hans. Þóttust þeir þá vita, Snæ- faxamenn, að togarinn sem mætt hafði varðskipinu mundi hafa sent svohljóðandi skeyti: „Djúp lægð fimmtán mílur vestan við Ingólfshöfða á hraðri hreyfingu austur efiir." Þegar Van Dyck hafði innbyrt vörp- una, sneri hann til hafs og fór mikinn. Fór hann fyrst krákustíg, eins og skip- stjóranum reyndist örðugt að ráða við sig hvaða stefna skyldi tekin. En loks var stefnt í hásuður og hraðinn aukinn að mun. Togarinn sem merktur var O- 294, tók stefnu í suðaustur, þegar hann hafði dregið inn vörpuna. Hann hraðaði einnig för sinni sem mest hann mátti." Svifblysum skotið yfir Van Dyck „Þessi tvö skip fjarlægðust óðum hvort annað, og varð nú að taka ákvörðun um að hvoru þeirra Snæfaxi skyldi halla sér. Ahöfn hans hafði ávallt samband við Þór, og Pétur Sigurðsson skipaði svo fyrir að Van Dyck skyldi meira metinn en hinn þrjóturinn, sem ekki hafði áður komist í kast við Landhelgisgæsluna. Þar sem Þór var nú staddur var hægviðri, og jók hann skriðinn og æddi áfram með átján mílna hraða á klukkustund. Snæfaxi lét honum í té með stuttu millibili stefnuna á Van Dyck og klukkan 23.00 tók Snæfaxi að skjóta svifblysum yfir togarann, svo að Þór gæti miðað stefnu sína sem allra nákvæmast, og var sex slíkum blysum skotið fram til klukkan eitt. Togarinn kom hraðanum upp í þrett- án mílur á klukkutíma, en aðeins tiltölulega stutta stund. Féll hraðinn niður í ellefu mílur, og mun þó skip- Arni Valdimarsson stjórnaði leitinni um borí í Sólfaxa. stjórinn ekki hafa látið draga af getu vélanna. Nokkru eftir að eltingarleikurinn hófst, tilkynntu þeir Snæfaxamenn Pétri Sigurðssyni að svo væri nú tekinn að minnka bensínforði flug- vélarinnar að nauðsynlegt væri að hún mundi leyst af hólmi upp úr miðnætti. Forstjórinn brá þegar við og náði sam- bandi við Reykjavík og klukkan tutt- ugu og þrjár mínútur yfir ellefu hóf sig til flugs af Reykjavíkurfiugvelli Katalínuflugbáturinn Sólfaxi TF-ISJ — með fimm manna áhöfn. Frá Landhelgisgæslunni voru Árni Valdimarsson fyrsti stýrimaður á Óðni og Hörður Þórhallsson aðstoðarmaður við fluggæsluna. Flugstjóri var Bragi Norðdahl og aðstoðarflugmaður Ingimundur Þorsteinsson. Fimmti maðurinn var Gunnar Valgeirsson, en hann er einn af vélstjórum Flugfélags íslands. Sólfaxi flaug austur yfir Reykjanessfjallgarð og síðan með ströndinni allt til Hjörleifshöfða, en þaðan tók hann stefnu á Van Dyck, hafði haft samband við Snæfaxa og fengið hjá honum upplýsingar um stað og stefnu skipsins." 126 SJÓMANNADAGSBLAÐIP
Beinir tenglar