Sjómannadagsblaðið

						Grunnlinustoðir

Grunnlinut

Fiskveiðitokmörk

forstjórinn að verða við beiðni skip-

stjórans, ef það kynni að leiða til þess

að ekki þyrfti að beita hann hörku.

Sólfaxa var leyft að halda heim þegar

klukkan var rúmlega þrjú og lenti

hann á Reykjavíkurflugvelli rúmu

kortéri fyrir fimm. En Þór hélt vörð í

námunda við Van Dyck, og í tog-

aranum voru á verði stýrimennirnir

Haraldur Björnsson og Kristján

Sveinsson.

Klukkan á tíunda tímanum um

morguninn náði skipstjórinn sam-

bandi við útgerðarstjórann, og mun

sá hafa sagt honum að ekki mundi

honum sagt að orðið mundi verða við

tilmælum skipstjórans, ef hann lofaði

því á móti að fylgjast mótþróalaust

með varðskipinu til Reykjavíkur.

Hann gaf það loforð og síðan sótti

hann skipsskjölin. Bátur frá Þór kom

því næst að togaranum og sté skip-

stjóri ofaní hann og var fluttur til móts

við Pétur forstjóra og Eirík skipherra.

Skipstjóri var rólegur og kurteis og

afhenti skipsskjölin, og var honum

formlega tilkynnt að hann væri

sakaður um landhelgisbrot - og að

með hann og skip hans yrði farið til

Reykjavíkur. Hann baðst þess að siglt

annað ráð vænna en hlýða verði hinna

íslensku laga, því að nú tjáði skip-

stjórinn stýrimönnunum að hann væri

til í að fara yfir í Þór með skipsskjölin,

ef hann fengi loforð um að fá að fara

aftur yfir í skip sitt. Fyrsti stýrimaður

talaði   við   yfirboðara   sína   og  var

væri utan við landhelgislínuna.

Honum var gert skiljanlegt að sú bón

hans væri allfáránleg, þar sem

Reykjavík væri vitaskuld innan en ekki

utan þeirrar línu. Lét hann sér þá

segjast og lofaði á ný möglunarlaust að

gera   enga   tilraun   til   mótþróa   ef

honum yrði leyft að vera á skipi sínu á

leiðinni vestur eftir. Hann var síðan

fluttur yfir í togarann.

Klukkan tíu á mánudagsmorgun

héldu bæði skipin af stað og gerðist

ekkert sögulegt á leiðinni til

Reykjavíkur, en þangað kom Þór með

þursinn klukkan átta að morgni

þriðjudagsins.

Klukkan tíu hófust réttarhöld hjá

sakadómara. Skipstjóri viðurkenndi

brot sitt, enda lágu fyrir mjög

skýlausar sannanir. Þó að Van Dyck

hefði áður verið staðinn að veiðum í

landhelgi - og það oftar en einu sinni -

var þetta fyrsta brot þessa skipstjóra.

Var hann dæmdur í sjötíu og fjögur

þúsund króna sekt og afli var gerður

upptækur og sömuleiðis veiðarfæri.

Skipstjóri áfrýjaði dómnum til hæsta-

réttar, en við látum hér lokið

frásögninni af þessari minnisstæðu

eftirför. -

Þó skal hér til fróðleiks skýrt frá hve

lengi þær þrjár flugvélar sem veittu

Van Dyck eftirför voru á lofti, en það

var ekki neinn skammur tími:

Glófaxi TF-ÍSA flaug 1080 sjómílur

og var á lofti í 8 klukkustundir og 31

mínútu.

Snæfaxi TF-ÍSD flaug 1275 sjómílur

og var á lofti í 10 klukkustundir og 20

mínútur.

Sólfaxi TF-lSJ flaug 660 sjómílur og

var á lofti í 5 klukkustundir og 54

mínútur.

Varðskipið   Þór   sigldi   alls   325-6

sjómílur.


128

SJÓMANNADAGSBLAÐlg.