10 SJÓMANNADAGSBLAÐIÐ ,Bregð mér stundum suður á Selatanga til þess að átta mig á þeim kjörum sem forfeður okkar áttu við að búa" Rætt við Sigurð Þ. Árnason, sem hér rekur ýmis eftirminnileg atvik frá 30 ára skipherraferli hjá Landhelgisgæslunni F Ungur skipherra um borð í varðskipinu Gaut. yrir sjö árum, eða í maí 1989, lauk Sigurður P. Árnason 30 ára farsælum skipherraferli hjá Landhelgisgæslunni. Hann er af sjómönnum kominn og hóf sjósókn um 13 ára aldur hjá Sigurbirni Met- úsalemssyni á V-Stafnesi, en Sigur- björn er enn á lífi og er rætt við hann hér í blaðinu um björgun mannanna af Jóni forseta" árið 1928. Pannig hlaut Sigurður eitt það besta uppeldi í sjómannsku sem ungur sjómaður átti völ á hér á landi í þá daga. Eftir nokkrar vertíðir á vélbátum fra Suð- urnesjum gerðist hann rótfastur hjá Landhelgisgæslunni, hlaut mennt- unn fyrir yfirmenn á varðskipum við Stýrimannaskólann og tók við sínu fyrsta skipi sem fastur skipherra í desember 1959. Það var gamli Óð- inn. Sjómannadagsblaðið falaðist eftir að eiga viðtal við Sigurð um sitthvað frá löngum skipherraferli hans og varð hann vel við því, þótt fleira verði útundan í slíku viðtali en tök eru á að hafa með. Hann býr að Otrateig 32 í Reykjavík ásamt konu sinni Eddu Jónsdóttur og eiga þau þrjú börn. Eitt barn átti Sigurður fyrir giftingu þeirra hjóna. Sigurður er bókhneigður maður og á gott bókasafn og er ein helsta tómstunda- iðja hans ættfræði. Ekki fór hjá að blaðamaður Sjómannadagsblaðs- ins" hvetti hann til að rita æviminn- ingar sínar, en Sigurður er maður rit- fær í besta lagi. Ekki tók hann líklega í það, en sú er bót í máli að okkur er kunnugt um að hann er að rita margt