SJÓMANNADAGSBLAÐIÐ 59 Nú er smíði nýrrar Sigurbjargar — sem að vísu er þriðjungi minni en sú fyrri lokastig. (Ljósm.: AM) komin á úrsmið á Akureyri, en þá var einmitt einn lærlingur hans að ljúka námi. Og vissulega var það heppni, því Bjarni meistari minn var afburða skemmtilegur maður og m.a. prýði- lega hagmæltur. Samstarf okkar reyndist líka gott, því hjá honum var ég hvorki lengur né skemur en 30 ár — að vísu hjá syni hans síðustu árin, sem þá var tekinn við verkstæðinu." Flutt á mölina „Ástæða þess að ég flutti suður eft- ir svo langan tíma var sú að kona mín og tveir synir voru þá flutt suður og ég vildi vera nær þeim. Þar að auki hafði ég þá verið búinn að reyna að skipta um starf í tvö eða þrjú ár, enda orðinn hundleiður á úraviðgerðum. En það gekk treglega svo löngunin til þess að láta slag standa og skipta alveg um umhverfi tók að leita á mig. Ég fluttist til Reykjavíkur og hóf störf í Trésmiðjunni Víði. Það gerði ákvörðunina um að segja skilið við úrsmíðarnar enn auðveldari að úrin voru að breytast í tölvuverk og nennti ég satt að segja ekki að setja mig inn í þá tækni. Eg var ekki lengi í Víði, heldur réði mig til Hafskipa og vann hjá þeim allt til þess tíma þegar það ágæta skipafélag leið undir lok 1985. Þá hóf ég að starfa hjá OLÍS og hjá OLÍS vinn ég enn." Áhuginn vaknaði strax á bernskuárunum „En þar sem ætlunin er að rabba um vinnu mína við skipslíkön, þá get ég frætt þig á því að þessi löngun á rætur að rekja alveg til bernskuára minna. Þá rak ég einhverju sinni aug- un í líkan af skipi og ákað að svona skyldi ég smíða þegar ég „yrði stór." En framkvæmdirnar drógust á lang- inn og var það loks þegar byrjað var að smíða fyrsta stálskipið í Slippstöð- inni á Akureyri að ég hófst handa. Þetta var skipið „Sigurbjörg" ÓF-1, eins og sjá má, en hún var 364 brl. og var afhent eigendum í ágúst 1966. Meðan á smíði skipsins stóð var stöð- in enn svo frumstæð að skipið var smíðað úti og aðeins segl reist yfir mannskapinn til skjóls, því oft var unnið í frosti og stórhríð veturinn 1966. Nú, ég fékk að skoða teikningu af skipinu og fannst það fallegt og ákvað að smíða líkan af því. Að vísu varð ég að fá leyfi til framkvæmdar- innar hjá Hjálmari R. Bárðarsyni, sem teiknaði skipið og það veitti hann góðfúslega. Ég útbjó þar með línuteikninguna og líklega hef ég tek- ið einar 70-80 myndir af skipinu frá ýmsum sjónarhornum áður en ég hófst handa, þar á meðal yfirbygg- ingu og öllum búnaði." 10-50 klukkustundir tók að míða akkerisspilið! „Ég tók til við smíðina þegar þarna im veturinn 1966 og er ekki að orð- engja það að henni var ekki lokið 'yrr en 29 árum seinna — með hléum ?ó — eða árið 1995. Því hefur verið >legið fram að þetta hafi kostað 2500 dukkustunda starf, en það er ef til i/ill ögn ríflega áætlað. En yfir 2000 klukkustundir fóru áreiðanlega í þetta áður en yfir lauk. Það er erfitt að reikna slíkt út, en þó get ég fullyrt að ég var örugglega 40 til 50 klukku- stundir við það eitt að smíða akkeris- spilið. Á spilinu má líta 36 rær sitt hvorum megin á spiltromlunni og þær bjó ég til úr vír sem ég sagaði niður og límdi á sinn stað — 72 rær alls. í þetta verk, auk smíði spilsins með öllum þess snerlum og hand- föngum, fór áðurnefndur tími — 40- 50 stundir. Þetta man ég vegna þess að spilið var fyrsta heila stykkið sem ég smíðaði á eftir sjálfum skrokkn- um. Skrokkinn smíðaði ég á Akur- eyri á einum tveimur árum, en þá urðu þau umskipti hjá mér að ég varð að flytja í húsnæði þar sem aðstaða til smíðinnar var alls ófullnægjandi. Góða aðstöðu öðlaðist ég ekki á ný fyrr en ég kom hingað til Reykjavík- ur sex árum seinna, en þó smíðaði ég fjölmargt sem skipinu tilheyrði á meðan." Erfíðleikar með að gera græna loðnunót svarta! „Um skrokkinn er það að segja að hann er smíðaður úr valinni og þurrkaðri smíðafuru. En vegna þess hvílíkt nákvæmnisverk var um að ræða þá var þessi ágæti viður alltaf að breyta sér ögn með tímanum svo ég varð án afláts að taka til við að slípa hann til og fága upp aftur. Notaði ég samt besta lím. Stýrishúsið er úr módel-krossviði — en annars yrði allt of langt mál að telja upp öll þau efni sem ég hagnýtti mér. Þó má ég til að segja þér frá vanda sem ég lenti í með loðnunótina sem er aftan á skip- inu. Lengi var ég að finna rétta netið og prófaði ýmislegt, þar á meðal ým- is hárnet. En loks fann ég sérstakt flugnanet sem veiðimenn nota og
Beinir tenglar