Sjómannadagsblaðið

						92

SJÓMANNADAGSBLAÐIÐ

Áhöfnin á Emilie í lok úthaldsins 1905. Flestir þessara manna drukknuðu er skipið fórst í mannskaðaveðrinu mikla.

við Viðey. Frá Reykjavík sást lítið til

skipsins annað en masturstopparnir

sem þó virtust hverfa í sjó öðru

hverju. Páll Einarsson bæjarfógeti

gekk enn manna á milli og skoraði á

þá að koma til hjálpar áður en það

yrði um seinan. En nú var veðurhæð-

in orðin slík að björgunarferð virtist í

flestra augum óðs manns æði. Meðal

þeirra sem þarna bar að var Matthías

Þórðarson frá Móum á Kjalarnesi,

og fyrir orð Páls og Tryggva Gunn-

arssonar tókst honum loks að fá átta

menn til þess að fara með sér á

traustum sexæringi sem þarna var til

táks. Var ætlunin að fara sömu leið

og hinn báturinn hafði farið — leita

til gufuskipanna sem lágu á höfninni,

en þau höfðu enn ekki sýnt neitt far-

arsnið og þótti mönnum það dragast

furðulega í tímann. Náði þessi bátur

aðeins til þess skips sem lá grynnst á

höfninni, en þegar afsvar fékkst þar

var haldið til lands aftur og komst

báturinn þangað við illan leik, þóftu-

fullur af ágjöfinni. Um svipað leyti

kom hinn báturinn einnig að og

skýrðu menn frá málalokum. Sást

líka að Gambetta létti akkerum, en

ekki hafði skipið farið nema nokkur

hundruð faðma í átt til Viðeyjar,

þegar það sneri aftur og lagðist síðan

við báðar festar sínar. Þar með var

sýnt að ekki yrði unnt að koma

áhöfninni á Ingvari til aðstoðar. Nú

voru liðnar um þrjár klukkustundir

frá því að skipið strandaði og virtist

skipið vera brotið í spón og möstrin

komin í sjó, þannig að líklegt þótti að

allir mennirnir hefðu þegar farist."

Viðbrögð heimamanna

í Viðey

„Nú víkur sögunni til Viðeyjar, en

þar bjó þá Eggert Briem. Heimafólk

í Viðey fylgdist með siglingu Ingvars

og strax eftir strand skipsins fór það á

strandstaðinn. Voru aðstæður til

björgunar eins slæmar og hugsast

gat. Ingvar sat fastur á skeri um 150

faðma frá landi og lagðist fljótlega á

hliðina. Sá fólkið í Viðey að þá tók

strax út einn mann sem verið hafði

aftur á skipinu, (sumir töldu að hann

hafi ætlað að freista þess að synda til

lands) en aðrir röðuðu sér í reiðann á

frammastrinu og héldu sér þar. Tald-

ist mönnum til að þar hefðu um 12-14

manns komið sér fyrir. Sjó braut í

sífellu yfir skipið og færðist það hvað

eftir annað á kaf. Furðuðu menn sig

á því að Ingvari skyldi ekki skola yfir

skerið, en skýringin mun hafa verið

sú að akkerisfesti skipsins hefur

haldið og það því tjóðrað fast á sker-

inu.

Góður og traustur bátur, fjögurra

manna far, var til í Viðey, en hann

var langt frá strandstaðnum. Hljóp

heimafólk samt til og dró bátinn eftir

ströndinni langa leið að strandstað,