96 SJÓMANNADAGSBLAÐIÐ björgunarbáts var Matthías Þórðar- son frá Móum sem þá var ritstjóri Ægis, nýstofnaðs blaðs um fiskveið- ar og farmennsku. Eggjaði hann menn lögeggjan í blaði sínu til þess að leggja fram fé í þessu skyni. Þá var efnt til samskota til styrktar ekkna og barna þeirra sem fórust og höfðu ýmsir þjóðkunnir menn forystu um það mál. Skemmst er frá því að segja að fjárframlög streymdu víða að og um haustið þegar samskotin voru gerð upp kom fram að safnast höfðu 30.000 krónur sem var mikið fé í þá daga. Um þriðjungur þeirrar upp- hæðar kom frá Vestur- Islendingum, en þar fór mjög víðtæk fjársöfnun fram. Minna safnaðist hins vegar í sjóð þann sem varið skyldi til kaupa á björgunarbáti og björgunartækjum, og var ákveðið um haustið að láta fé það er þar hafði komið inn renna í samskotasjóðinn, sem síðan var deilt milli aðstandenda þeirra er farist höfðu, en þar var víðast þröngt í búi. Varð því ekki af björgunarbáts- kaupum að þessu sinni né heldur af því að keypt yrðu björgunartæki þau sem þá voru að koma fram á sjónar- sviðið og mikið var látið af — flug- línutækin. Liðu enn mörg og dimm slysaár áður en slík tæki komu hing- að til lands." Eftir frásögnum Steinars J. Lúðvíks- sonar og Árna Óla blaðmanns Guðmundur Guðmundsson: MANNSKAÐINN af fískiskipinu „Ingvari" 7. apríl 1906 Sofið ífriði; vorið blikfeld breiði bjartan á yður, landsins góðu synir, sorgbúnir koma'og krjúpa' að yðar leiði klökkvir og daprir bestu tryggðavinir. Guð sé með yðurl Ljóssins englar allir opna' yður fagurljósar sumarhallir. Guð minn, ég heyri gegnum brim í anda grátþrungin andvörp djúpt úr hafi stíga, - sé yður eins og stoltar hetjur standa sterkar á þiljum — og í valinn hníga. Sárt er í œsku' að hníga' á heljarvegi, hjálpar að biðja' ídauða — ogfinna eigi. Bláliljan unir ein á fjörusandi, ástdaggir vorsins hœgt á blöðum titra, hún er að gráta lík, sem ber að landi, Ijómandi tár í krystallsperlum glitra; — grátin húrisegir: „Vinir vors og Ijóða, velkomnir heim til föðurlandsins góða.' Drottinn minn góði, hugga hvern sem tárast, hjartnanna strengi bœrðu, elsku faðirl Hátt yfir gröf er svíður bölið sárast sólbjarminn skín — svo verum allir glaðir, dauðinn er sá, er döpur augu grætir, drottinn er sá, er friðar allt og kœtir. Farið þér heilir heim til Ijóssins sala! Hjartkœrar þakkir fyrir liðna dagal Bœði frá strönd og djúpi hafsins dala dánarljóð glymja' á hórpustrengjum Braga. Ástin er djúp; — við grafreit grætur blœrinn, grátperlur fellir jafnvel kaldur sœrinn.
Beinir tenglar