Sjómannadagsblaðið

						124

SJÓMANNADAGSBLAÐID

TF-RAN. Myndvn er tekin erþyrlan var við björgunarœftngar á Skerjafirði.

mannsins hefði skaddast af glerbrot-

um sem sætu í augum hans. Hafist var

handa um að gera vélina klára til

brottferðar en áður hafði verið fallið

frá ferðinni vegna veðursins.

Kl. 1558 hóf þyrlan sig til flugs og

Reykjavík hvarf fljótlega í dimmt élið

sem gekk yfir borgina. Stefnan var

sett fyrir Jökul og haldið skáhallt upp

í veðrið. Samkvæmt síðustu upplýs-

ingum skipsins var veðurhæðin á

staðnum 40-50 hnútar (10-12 vind-

stig), blindbylur og stórsjór. Flogið

var eftir leiðarreikningi, þar sem erf-

iðlega gekk að staðsetja þyrluna, en

helsta staðsetningartæki hennar til

langflugs var Loran, en hann var

óstöðugur og gaf sífellt upp ranga

staðsetningu. Auk þess lá leið vélar-

innar þvert á sendingarstefnu loran-

stöðvarinnar á Gufuskálum og stað-

setningar af þeim sökum ónákvæmar

og verri þegar nær drægi stöðinni.

Hins vegar var von til að staðsetning-

ar myndu lagast eftir því sem vestar

drægi og að öllum líkindum verða í

lagi vestur af Bjargtöngum ef élin

minnkuðu, en éljagangur hafði mjög

truflandi áhrif á móttökur Loransend-

inga.

Snjókoma var því sem næst látlaus

og skyggni nánast ekkert. Eftir því

sem vestar dró bætti í vindinn og

snjókoma hélst sem fyrr nær stöðug.

Eins og við var búist skánuðu stað-

setningar þegar Bjargtangar voru að

verða þvert á þyrluna og þá var hægt

að leiðrétta leiðarreikninginn, en þyrl-

una hafði borið lítillega af leið vegna

hvassviðrisins. Fljótlega náðist radio-

miðun til danska skipsins og var þá

haldið beint í átt að því, en það var í

um 20 sjómílna fjarlægð. Um sama

leyti náðist ennfremur fjarskiptasam-

band við varðskipið Tý þar sem það

var statt á Patreksfirði. Veitti varð-

skipið ómetanlega hjálp við fjarskipti,

bæði við stjórnstöð Landhelgisgæsl-

unnar og danska skipið sem hélt nú

sjó um 30- 40 sjómílur VNV-af Bjarg-

töngum.

Kl. 1710 var komið yfir skipið þar

sem það hélt á hægri ferð upp í sjó og

vind og lét illa. Heldur hafði vindur

aukist og var nú 55-60 hnútar (11-12

vindstig) og skollin á stórhríð með

engu skyggni. Flogið var yfir skipið

til að skoða aðstæður og meta útlitið

áður en sjúkrakarfa vélarinnar yrði

látin síga niður á þilfar þess. Á þilfar-

inu mátti sjá hóp skipsmanna sem

undirbjuggu komu sjúkrakörfunnar

og umbúnað sjúklingsins. Veðurham-

urinn var óskaplegur og kalt varð

fljótlega í þyrlunni eftir að hurðin á

hlið hennar var opnuð. Þyrlan lét illa

meðan aðstæður voru skoðaðar en þó

ekki eins og skipið sem barðist um í

stórsjónum og hvarf á milli í sjólöðr-

ið. Hafist var handa við að slaka nið-

ur körfunni, en þegar hún var komin

um það bil hálfa leið niður flæktist

spilvírinn utan um hjólastell þyrlunn-

ar en vírinn lagðist aftur með henni

undan álagi vindsins. Ljóst var að

mikil hætta hafði nú skapast fyrir

þyrluna, og óttuðust menn að vírinn

feyktist upp í stélskrúfuna með ófyrir-

séðum afleiðingum. Lágum við

Bjarni flugvirki á gólfinu og reyndum

að halda við vírinn og jafnframt slá

honum aftur út yfir hægra hjólið, en

lykkja hafði komið á vírinn utan um

hjólið. Hjólin varð að setja niður eftir

að þyrlan var komin niður fyrir

ákveðinn lágmarkshraða. Ekki átti að

vera möguleiki á að vírinn flæktist i

þeim en það ótrúlega hafði nú samt

orðið. Ekkert gekk að losa vírinn en

þyrlunni hafði verið snúið undan

vindi til að minnka álag á vírinn og

um leið hættu á að hann feyktist í stél-

skrúfuna. Illa gekk að eiga við vírinn

og erfitt um vik, þar sem hjólin voru