SVEINBJORN RAFNSSON HEIMILD UM HEIÐARVÍGA SÖGU Hér á eftir verður prentuð óútgefin og lítt þekkt heimild um Heiðar- víga sögu. í upphafi er rétt að rifja upp alkunnar staðreyndir um varð- veislu Heiðarvíga sögu til glöggvunar. Heiðarvíga saga virðist einungis hafa verið til í einu skinnhandriti hér á íslandi á síðari hluta 17. aldar. Um 1683 flytur Jón Eggertsson handritið út til Svíþjóðar, þar sem hluti af því er enn varðveittur í Konungsbókhlöðu í Stokkhólmi, Perg. 4to, nr. 18. Eftir það virðast engin handrit sögunnar vera til á íslandi. Um 1691 hefur Árni Magnússon komist á snoðir um Heiðarvígasöguhand- ritið í Stokkhólmi og virðist hafa fengið lánaðan frampart af því (2 kver með 12 skinnblöðum) til Kaupmannahafnar 1725. Jón Ólafsson skrifaði þennan part upp veturinn 1727-28. í bruna Kaupmannahafnar 1728 brann hvort tveggja skinnblöðin og uppskrift Jóns af þeim, og er sá skaði óbætanlegur.1 Viðbrögð Árna Magnússonar við þessum missi hafa líklega í fyrsta lagi verið að fá Jón Ólafsson til að skrifa upp eftir minni það sem á blöðunum hafði staðið. Þau skrif Jóns eru nú jafnan prentuð með texta þeirra skinnblaða sem eftir eru af sögunni. Rit Jóns Ólafssonar greinir mest frá Víga-Styr og vígi hans. í öðru lagi hefur Árni komið orðsendingu til Jóns Halldórssonar í Hítardal með Finni syni hans. í prómemóríu Finns 1729 biður Árni að Jón láti skrifa upp og senda sér m. a. 'Relationes um Vigastyr, eins og þad sem hann mier fyrrum sendt hefur. Þetta er hiá mier uppbrunned og eydelagt, ásamt mörgu ödru, sem eg frá velnefndum prófastenum 1 Um þetta má vísa almennt til Heiðarvíga sögu, udg. Kr. Kálund, K0benhavn 1904, Fortale; Heiðarvíga saga, ritdómur eftir Björn M. Ólsen, Skírnir 1905, bls. 186-90; Jón Helgason, Jón Ólafsson frá Grunnavík, Kaupmannahöfn 1926, (Safn Fræðafjelagsins V), bls. 42-4; Björn M. Ólsen, Um íslendingasögur, Reykjavík 1937-9, (Safn til sögu íslands VI), bls. 178-215; Sigurður Nordal, Borgfirðinga spgur, Reykjavík 1938, (íslenzk fornrit III), bls. XCVIII-CXLVII.
Beinir tenglar