HEIMILD UM HEIÐARVÍGASÖGU 89 mál frá sjónarmiði heimildagagnrýni. Aðeins skal stiklað á örfáum atriðum. Jón Ólafsson kallar endursögn sína á sögunni Breviarium eða Inntak sögubrotsins af Víga Styr. Það er samið 1729 eða að minnsta kosti rúmu ári síðar en Jón las handritið. Þegar Jón las það skrifaði hann hjá sér jafnóðum fornlegt og sjaldgæflegt orðalag, 'Archaismi et loqvendi modi rariores', og er það ein aðalheimild hans við samningu inntaks- ins.16 Árið 1730 gekk Jón frá ritverkinu og skrifaði inngang og saman- burðargreinar við aðrar sögur, þær greinar eru prentaðar í efri neðan- málsgreinum í útgáfu Kálunds af Heiðarvíga sögu. í þessum neðan- málsgreinum koma eftirtaldar heimildir við sögu: Landnámabók (prentuð 1688) Eyrbyggja saga Grettis saga Þórðar saga hreðu Kristni saga (prentuð 1688) Laxdæla saga Vatnsdæla saga Edda Magnúsar Ólafssonar eða Laufás-Edda Bandamanna saga Kormáks saga Ekki er ástæða til að ætla að Jón Ólafsson hafi lesið öll þessi rit í fyrsta skipti á tímabilinu milli þess sem hann samdi inntakið og saman- burðargreinarnar. Hitt er líklegra að hann hafi kynnt sér þau áður en til samningar inntaksins kom. Samanburðargreinarnar sýna glöggt að Jón hefur verið vel lærður í fornsögum og það hlýtur að rýra tiltrú manna til þess að allt það sem í inntakinu stendur hafi verið í brotinu af Heiðarvíga sögu. í stuttu máli má orða þessar krítísku afstæður heimildanna þannig: 1) Ef atriði í inntakinu er ekki að finna í ofangreindum heimildum hefur það efni líklega verið í brotinu af Heiðarvíga sögu. Allt það sem tekið er úr 'Archaismi' hefur auðvitað verið í brotinu. 2) Ef atriði í inntakinu eru samhljóða ofangreindum heimildum verður tilvist þeirra í brotinu vafa undirorpin. Það þýðir að þar þarf að prófa texta og samsetningu frásagnar Jóns nákvæmlega. 16 Um 'Archaismi', sjá Heiðarvíga saga, ud. Kr. Kálund, bls. XXVII-XXXH.