Gripla

						92                                                  GRIPLA

var h[ann]* auknefndur [Vyga] | "Stir og atte hann þvi vyda mióg sók-

ött, so sem seigir i Eirbyggiu | 12og hafde jafnan fiólmenne um sig, hvort

helldwr hann var heima | 13edur för ad heiman, hanns dotter var Asdys,

hana átte | 14Snorre Gode ÞorgrymBon á Helgafelle, hann flutte mest

vid | 15Vestfyrdinga, ad vid Christne være tekid, þa er þeir GyBur

Hvyti og | 18Hiallte Skieggason bodudu hana á Alþinge Anno 1000 og

var hun þa | 17þar lógtekin liet Snorre strax þegar þinge var lokid gióra

| 18Kí>kiu a Helgafelle, og Stir magur hans adra a bæ synum unfder] |

19Hraune (þad heiter nu Berserkia Hraun) hvatte menn þad mióg | 20til

Kí'rkiugiórdar ad þad var fyrirheit Kennemanna, ad madur | 21skyllde

jafnmórgum monnum eiga heimillt inn i Himnaryke, sem standa mæ|

22ttu i þe/rre KzVkiu, er han« liet giora. Nu þo ad Stir hefdi vid |

23Christne tekid, samt er þeB ecke gietid, ad hanra hafe látid af | 24ofsa

og yfergange, meingiórdum edur manradrápum vid adra | 25[ef honum]

giorde so vid ad horfa. Anno 1008 um haustid | 26[edur á ón]dverdum

vetre átte hann ferd sudur á Sveiter reid han« sem | 27[hann var] jafnan

vanur med alvæpni og fylgdarmenn hanns [reid] || 28[li]did sudur lóngu

fiorur var vedur mióg vott um dagen og [med] | 29regne og þoku. hafde

Stir regnkufl ýtst Klæda og fylgdar | 30menn hannz, hann hafde og

háfann Hótt á hofde sier yfer Hialmenum | 31þar mæter honum madur

nockur alldre vorpinn rydande svortu hroBe | 32helldur Skuggalegur ad

Svip og buninge, enn þo malreitinn, þeBi spyr | 33Stir ad heite? hann

greiner honum nafn sitt, hinn spyr framar, hvort hann [ 34[sie] ecke

Vyga Stir, hann jatar, ad svo auknefne sig nockrer. Karl daj35[dist a]d

bædi ad hans lykamzvexte og stormen/rsku, so og þrekverkum | 36og

fellur Stir þetta vel i' skap, ad lyktum spyr Karl, hvórsu morg | 37vyg

hann hafe un«id. Styr svaradi, nýtian, og eckert af þeim bætt? | 38seiger

Karl. Stir kvad so vera. Karl mællti, ecki væri ofsógum sagt | 39af mikel-

mennsku hanns og hardfeinge, og munud þier snart fylla tugin | 40þetta

þocknadist Stir vel, og tök so ord hinz, ad skamt munde til þeB | 41ad

hann fremde nockurt frægdarverk, og vinne vyg eitthvórt. Ad lyktum |

^seiger Karl, vid munum snart hittast afttur, og far vel hafe Hattur, |

43rydur sydan leid syna. Nu af þvi Stir hófdu þangad til so fallid ord

Karls | 44vel i gied ihugade hann þaug ei so skiott, en« strax litlu sydar |

45snyst ged hans til reidi og hefndar, tök þaug fyrir gis og gabb, snere

*-* skrifað milli upphaflegra lína; útstrikað: og af var hann Viga Stir almerwt