HEIMILD UM HEIÐARVÍGASÖGU 93 hann | ^skiött vid heste synum, brá sverdenu, reidde til hóggz eftter Karle og | 47sagde, far vel Háfe Hattur, enn hinn var þa allur horfinn, og hallda menn | ^verid hafe forynia Stirs, sem bodadi honum feigd og brádann dauda | 49Stir reid sudur yfer fiorur um dagenn, og tok sier um kvolldid [hus] [ 50á Jorfa i Flýsiuhverfe, er so kallast af Flysiu- stódum (þ[ad er ut] [ 51Jórd fra KroBhollte og Selstada) feck hann þar godar vidtok[ur, var] | 52[kveiktur] upp elldur for hann og fylgiarar han[s a]f vosklædum [og] || 53[lógdust til] hvýlu, þvi þeir voru mióg dasader, pilltar tveir brædwr fra Snorra|54stódum lógdu mesta astundan á' ad þiona þeim til sængur, þurka klædi | 55þeirra og báru þaug sydan ad hvylurumunum þe/rra þurr og vel til reidd og var | 56mióg lidid a nött 'ádur enn þvi starfe var lokid, ad lýktum sneru þeir um | 57annarre Ermenne, og annarre brökar skalminne á fate hvoriu. þa sómu j 58nött, er aller voru fallner i fastan svefn, var Stir veiginn, enn Sveinamer | 59horfnir i burt, hafde Stir ádur drepid fódur þe/rra fyrir litla edur ongva | 60sók, enn ongvu bætt fludu þeir sudur til Borgarfiardar og tök vid þeim Þor(61steinn Gislason i Bæ. Jafnsnart sem Snorre gode friette vestur | 62drap Stirz magz synz, för hann med fýlgdarlide synu sudur til Jórfa eftter lykenu | 63og flutti þad vestur á leid, var hann náttstaddnr i HroBhollti i Eyiahrepp enn lyk | 64var sett i utebur. Bonda dottur þar var stör fysn á, ad siá Vyga Stir | hvór og hvilykur hanns yferlitur og andlitzvóxtur hefdi verid, af hvorium hun | 66hafdi heyrt so margar stormensku fregner, för hun þvi til um nöttena sprette | 67hiupenum af hófde hans og villdi giórliga skoda hanz voxt og vænleik, enn hann | 68settist Jafnskiött upp, tök um hana midia, og baud henne ad kyBa sig hun braust | 69um fast villde losast af hanz fadmlógum, þvi henne ofbaud og la vid vitfirrin[70gu, hann kvad þa vysu þessa. Horfenn er tagur farve, forviten siadu | 71litenn. Kar er i kampe vorwm, kystu mær ef þig lyster. Ei villdi hann sleppa [ 72henne, fyrr enn Snorre gode kom til i dýngiuna og setti hann nidur afttur. | 73þadan för Snorre med lyk Stirz vestur eftter Miklaholltzhrepp til þeB hann | 74kom a Lánghollt, þar þreyttust eykerner under lykinu, og var þad disiad | 75þar á holltenu vid almenningz veginn, og heiter þar sydan Stirzvarda, sem enn [nu] | 76stendur þar á holltenu. bær nockur stöd er hiet Borger skamt fra hann lagdist i ei[di] [ 77vegna reimleika og önada, þar eftter var bærinn færdur leingra sudur m[ed] | 78[L]ánghollte gegnt Faskrudarbacka og heiter nu sydan a Eidhusum 11 79[En]n um vorid strax sem þele var ur
Beinir tenglar