126 GRIPLA þar lesið. Stafagerð bendir sums staðar til 16. aldar og annars staðar til 17. aldar. Á aftari blaðsíðunni er einnig ofurlítið ólæsilegt krabb, m. a. klesstur línustúfur á v2, en allt sem lesið verður virðist vera frá 15. öld. v2: "[Þ]essi bod uoru [s]ett [a]f he[rr]a Magfnuse]" "[Þ]essi bod6 voro sett af7". Þetta á að öllum líkindum við skriftaboð þau sem standa á f. 95 í 351 með fyrirsögninni "Þerta eRu bod herra magnus byskups" og upphafinu "Boð þessi woro sett af herra Magnusi byskupi. . ."8 v3: "kxyhs clmxs rþm x nlh yci nxggy rlx nlh". Nokkrir stafanna eru skertir eða óskýrir af öðrum sökum, en það sem séð verður kemur vel heim við það sem hér er prentað. Þó virðist 3. stafur í 1. orði, sem hér er lesinn "y", vera fullt eins líkur "r" eða "n", og í 3. orði er óvíst hvort 2. stafur er "þ" eða "p". Þetta er greinilega villuletur, og sé rétt lesið leikur enginn vafi á hvernig ráða skal: "haukr einar son a mik uel matZu sia mik".9 v4: "nu gefwr vel pennen seiger havkr bonde ok er þo jlla skrifath sem10". Vera má að handaskil séu á eftir "bonde", og hugsanlegt er að orðin þar á eftir séu með sömu hendi og villuletrið ofan við. Öruggt má telja að þessi skrift sé frá 15. öld, og o£>bandið, sem líkist tölunni 3 og nær niður fyrir línu bendir fremur til miðbiks aldarinnar eða síðari hluta en til fyrsta þriðjungs.11 6 Þetta var mislesið "bond" í ritdóminum og sama orð á fyrri staðnum prentað "bo[n]d". Af því spratt sú ranga hugmynd að á sneplana hefði verið skrifað um leið og þeir vóru settir sem "bönd" í band bókarinnar. 7 Fyrri stafurinn er óskýr og sá síðari skorinn. 8 Upphafið er 'Þessi boð vóru sett . . .' í mörgum öðrum uppskriftum textans, sbr. íslenzkt fornbréfasafn I (Kh. 1857-76), 435-63. 9 c = e; g = t; h = k; i = 1; k = h; 1 = i; m = n; n = m; þ (eða p) = o; r = s; s = r; x = a; y = u. (Sbr. Ole Worm's Correspondence with Icelanders, útg. Jakob Benediktsson (Bibliotheca Arnamagnæana, Kh. 1948), 221-22 og 459- 60.) Væri 1. orðið "kxrhs" eða "kxnhs", ætti að lesa "haskr" eða "hamkr", sem er ótækt, en 3. orð má lesa "son" hvort sem heldur stendur "rpm" eða "rþm". 10 Hér á eftir fer einn skorinn stafur, e. t. v. "v". 11 Elstu dæmi í bréfum um þessa gerð oi-bands má sjá í Islandske original- diplomer indtil 1450, faksimiler (Editiones Arnamagnæanæ, Suppl. 1, Kh. 1963), nr. 247 og 250 (Reykholti 1434), 267 (Munkaþverá 1439) og 295 og 296 (Skálholti 1443), en eftir miðja öldina verður þessarar bandgerðar oftar vart, einkum í norð- lenskum bréfum.