GERÐIR GÍSLASÖGU 143 40,10-14 draumkonan . . . mælti: 'Nú skal gera vinveitt við þik, Gísli,' sagði hon. 'Mun ek nú segja þér fyrir hve marga (vetr) þú átt ólifat. Eldar þessir merkja aldr þinn, en þat ræð ek þér, segir hon, at meðan þú lifir skalt (þú) fyrir láta fornan sið ok oll blót onnur; ongva skaltu galdra nema né fyrnsku; vertu vel við haltan ok blindan ok þér minni menn, ok vætti ek,' segir hon, 'ef þú ferr svá með at þér dugi vel, en svá marga átt þú vetr ólifat sem eldarnir váru óbrunnir,' ok síðan vaknaða ek S] draumkona mín . . . sagði at þat merkti aldr minn, hvat ek ætta eptir ólifat, ok hon réð mér þat meðan ek lifða at láta leiðask forna sið ok nema enga galdra né forneskju ok vera vel við daufan ok haltan ok fátka ok fáráða; eigi var draumrinn lengri M, draumkonan . . . sagði [mér] at þetta merkti ald[r] minn, hvat ek ætta ólifat, ok h[on] réð mér þat at á meðan ek lifða skylda ek fyrir láta fornan sið ok blót ok galdra ok fyrnsku, en vera vel við haltan ok blindan ok mér minni menn B REGLUR VIÐ MAT LESHÁTTA Á bls. 133 hér á undan er sýnd ættartafla handrita sem Jón Helgason telur líklegasta. Ef hún er rétt, segir hann, fár 445c meget stor betydning for Gísla sagas tekstkritik. Overens- stemmelse mellem to af redaktionerne over for den tredje giver da den oprindelige tekst, eller i hvert fald den oprindeligste, der kan bringes til veje. En þetta mat breytist þegar það kemur í ljós að M og B hafa átt sérstakt forrit. Samkvæmt undanfarandi rannsókn er ættartafla hand- ritanna á þessa leið: X M B Meginreglur við mat á gildi handritanna verða þá sem hér segir: 1) Ef annaðhvort M eða B fylgir S, dæmist sá lesháttur uppruna- legur. 2) Ef hvert handritanna þriggja fer sína leið, er líklegt að texti S sé upprunalegastur. M gengur nær því að gildi en B.