Gripla

						158                                                GRIPLA

félagar primsignask því at þat var í þann tíma mikill siðvani þeira

manna er í kaupfq>rum váru, . . . (Membr. Reg. Dep., bls. 20.)

Nú gengr Borkr í bú á Sæbóli ok gengr at eiga Þórdísi bróðurkonu

sína, skyldi þá hverr taka þann arf sem annan eptir frændr sína.

(Membr. Reg. Dep., bls. 38.)

í M einni er þessi klausa:

Þat var þá margra manna siðr at fagna vetri í þann tíma ok hafa

þá veizlur ok vetrnáttablót, . . . (ísl. fornr. VI, 36.)

Allmargar slíkar klausur eru sameiginlegar S og M, t. a. m. þegar

Þorgrímur segir við hauglagningu Vésteins að það sé siður að binda

mönnum helskó (ísl. fornr. VI, 45, Membr. Reg. Dep., 29.); og eftir

víg Vésteins er þess getið að það hafi þá mælt verið að sá væri skyldur

að hefna hins vegna er vopni kippti úr sári (ísl. fornr. VI, 44, Membr.

Reg. Dep., 28).

Á þó nokkrum stöðum í sögunni ræða ofsækjendur Gísla þá skömm

að fá eigi unnið hann; ellegar þá að höfundur segir sem svo að ófarir

þeirra fyrir Gísla hafi orðið þeim til svívirðu. Sem dæmi um klausur af

þessu tagi sem aðeins eru í M má nefna:

'. . . ok er þat skomm jafnmorgum monnum ef hann skal nú kom-

ask ór hondum oss . . .' (ísl. fornr. VI, 85.)

Flyzk þetta nú yfir heraðit ok þykkir monnum eigi ór steini hefja

hverjum óforum þeir fara fyrir Gísla. (ísl. fornr. VI, 88.)

En einungis í S eru t. a. m. þessar klausur:

'Þykki mér báðum okkr þetta vera skomm at fá eigi drepit Gísla,

slíkir garpar ok hofðingjar sem vit þykkjumsk vera.' (Membr. Reg.

Dep., bls. 49.)

'. . . ok hofum vér áðr œrna skomm fengit, en þetta er svá langt

um fram því at þetta mun engi dugandi maðr hafa g0ra látit . . .'

(Membr. Reg. Dep., bls. 68-69.)

Ok eptir þetta ferr Eyjólfr heim með sneypu mikla ok svívirðing.

(Membr. Reg. Dep., bls. 69.)

Auðvelt væri að tína til fleiri dæmi um málalengingar eðlislíkar þess-

um og óþarfar skýringar sem stundum er að finna í báðum gerðum

sögunnar en stundum einungis í annarri, en þessar fáu klausur verða

þó látnar duga. Þótt þær séu ekki fleiri er næsta ljóst að þær eru svo