HRYGGJARSTYKKI 219 fólgin smækkun. Slíkrar smækkunar gætir í bókarheitum miðaldamanna og má nefna þar til dæmis Libellus Islandorum. Orð Snorra sem hér að framan var vitnað til eru það óljós að þau hafa verið túlkuð á tvo vegu. í fyrsta lagi að ritið hafi fjallað um tíma- bilið 1130-1139, og í öðru lagi að það hafi náð til dauða Inga Haralds- sonar 1161. Þeir fræðimenn sem eru fylgjandi þeirri skoðun að ritið hafi aðeins náð fram til 1139, benda á að ekki sé vísað til heimilda eftir það. En hinir sem halda því fram að ritið hafi náð til 1161 telja að Eiríkur Oddsson hafi vel getað verið einn til frásagnar eftir það. Af orðum Snorra verður það eitt ráðið, að bók Eiríks hefur fjallað um Harald gilla og sonu hans, sem allir nefndust konungar, og að auki Sigurð slembi. Ætla má þó, að a. m. k. sumir norskir þegnar hafi ekki talið alla þessa stórhöfðingja réttborna til ríkis. Eiríkur Oddsson semur Hryggjarstykki að fyrirsögn Hákonar maga. Af sambandinu er ljóst að Hákon hefur verið aðalheimildarmaður hans og má gera því skóna að hann hafi verið hvatamaður ritsins, ef ekki ritbeiðandi. En til skýringar á nafngiftinni Hryggjarstykki er einkum þetta tvennt mikilvægt. Orðið hryggr er fyrst og fremst notað um beinsúlu í baki manna og dýra. Kristnu samfélagi á miðöldum er oft líkt við líkama. í Varnar- ræðu Sverris konungs Sigurðarsonar kemur þessi líking fyrir:22 Axlir ok herðar ok (h)ryggr þessa líkams skyldu vera jarlar ok stórhofðingjar, þeir er bera mætti ok létta allan þunga, þann er til handa bæri (.) Erik Gunnes bendir á í riti sínu, Kongens re, að þessi líking sé ævagömul.23 Cassiodorus hefur m. a. þekkt til þvílíkrar myndar, en einna fyllst verður hún í meðförum kardinálans Humberts; hjá honum eru biskupar augu samfélagsins en veraldarvaldið er fólgið í brjósti og handleggjum. Allur líkaminn táknar hjá flestum miðaldahöfundum ecclesia, samlífi kristinna manna, en hjá John frá Salisbury er líkaman- um ekki jafnað til ecclesia heldur res publica. Nafngiftina Hryggjarstykki má þá skýra út frá þessari líkingu; það tákni bók sem rituð hafi verið um hlut stórhöfðingja í þjóðfélaginu. 22 Anne Holtsmark, En tale mot biskopene (Oslo 1931),1; stafsetning samræmd hér. 23 Sbr. Kongens re (Oslo 1971), 76-77,371.