POSTULlNSGERÐ OG HESTAVÍG 25 Postulínsgerð Dana er ekki sérlega gömul, og í þeirri iðngrein hafa sannarlega skiptst á skin og skúrir, eins og við vill brenna í flestum at- vinnugreinum. En hvað sem efnahagsmálum Iíður, mun óhætt að telja danskt postulín háþróaðan listiðnað. Hugmyndir um steinefni á ís- landi, sem kynnu að koma þessari iðngrein að notum, skutu tiltölulega fljótt upp kollinum. íslendingar og menn, sem kunnu skil á íslenskum efnum, komu snemma við sögu danskrar postulínsgerðar. Fyrstu tilraunir til postulínsframleiðslu í Danmörku eru taldar hafa farið fram árið 1731, en hvort tveggja er, að heimildir eru rýrar um þessa tilraun og engin sýnishorn eru til af framleiðslunni. En árið 1759 hóf franskur maður að nafni Louis Fournier postulínsframleiðslu í Danmörku. Þó að starfsemi hans stæði aðeins fram til ársins 1765, bar hún ágætan árangur, og þau fáu eintök, sem enn eru til af framleiðslu Fourniers, þykja nú hinir merkustu safngripir. En árið 1765 kemur til sögunnar danskur efnafræðingur og lyfsali að nafni Frantz Henrich Miiller og tekur við ofnum og framleiðsluaðstöðu Fourniers. Leiddu þessi eigendaskipti brátt, en þó eftir vonsvik um söfnun nægilegs hluta- fjár, til stofnunar Hins konunglega danska postulínsfélags, sem hóf framleiðslu úr leir frá Borgundarhólmi árið 1772. Hinn 13. mars 1775 fékk félagið einkaleyfi (ýmist nefnd Privilegium eða Monopol í heim- ildum mínum) til framleiðslunnar í öllum ríkjum og löndum Danakon- ungs. Er jafnan talið, að árið 1775 skipti sköpum í postulínsgerð Dana.31 Margt stuðlaði að því, að á því tímabili, sem hér hefur verið til um- ræðu, er farið að gefa íslenskum steinefnum og jarðefnum miklu meiri gaum en áður. Skynsemisstefnan (rationalisminn) sem lifði sitt blóma- skeið á síðari hluta 18. aldar, átti drjúgan þátt í því, að áhugi á hvers konar náttúrurannsóknum jókst til stórra muna, ekki síst ef vænta mátti, að slíkar rannsóknir færðu mönnum björg í bú. Þó að okkur Þyki efnahagsástand íslendinga óbjörgulegt á þessu tímaskeiði, er því ekki að neita, að nokkuð bólar á nýjungum og mikið er rætt og ritað um eflingu atvinnulífs á íslandi um þetta leyti. Skulu hér aðeins nefnd- ar Innréttingarnar í Reykjavík og önnur umsvif Skúla fógeta Magn- ússonar, sem hófust upp úr miðri öldinni, rannsóknarferðir Eggerts Olafssonar og Bjarna Pálssonar um landið á árunum 1752-1757 og hin Hér er aðallega stuðst við greinina 'Dansk Porcelæn' i Salmonsens Konversations- leksikon V, bls. 788-789, og Dansk biografisk leksikon undir 'Miiller, Frantz Henrich'.