36 GRIPLA var sá Dalur Kalladur Fnióskadals-afrett, allur frammdalur til Ödeilu; Hesturenn var offtast i sama Plátse, sem nu kallast Vindhólar. Þá bió Bónde á Illugastödum, kalladur Sveirn Ryke, Hann átte Bleikann Hest, vanen til víga, hann gieck framar á Dalnum, fyr- er austann Ána, þar sem nú kallast Bleiksmýri. Sveirn og Sigmundur vóru Kappsmenn, og áttu stundum deilur samann, mæltu þeir eitt sinn mót med sier, ad reina Hesta syna á Dalnumm, og etja þeim til vígs, enn þeir hestar voru þeir Sein- ustu, er vander vóru til vígs i Nordlendínga Fiórdúngi, og máske á öllu Islandi. Þeir hlödu 2° Garda á Vindhoola-nesi, sem enn nú siást augliós merke til; Öttu so Hestumm sínumm mille Gard- anna, enn menn Hiuggu ser riódur i Skógarbreckunne framann i Hölnumm, fyrer ofann til ad Horfa á Hesta-atid; Vindur var stærre og stirdleiknare, enn Bleikur minne og miúkare, svifftust þeir leínge og hlupust á, þar til Bleikur tók i nára Vinds, og reif á Hol, so ut hiengú Jnnyflenn, stöck so á Gardenn og braut i Skard, hlióp so yfer Ána, og framm í stód nockurt, er hónumm fylgde á Bleiksmyri, af Hverre Dalurenn hefur sidann Nafn feínged, og er kalladur Bleíks-myrardalur. Sigmundur Þickiadest stórumm vid misser Vinds, og Óvyrdíng sina, so lited vard umm Kvediur Bænda, enn sagde þetta mundu verda seinustu Hesta Víg /al: at:/ i Nordurlande og Fnióskadal; Sveirn var Audgastur madur ad Gángande Fe i Dalnumm, og þvi var hann /:sem sagt er:/ kalladur hin Ryke. Næsta vor effter Hestavíged, bar so til, a hvítasunnu morgun, ad Saudamadur Sveins á Illugastödum fann Gemlíng Daudann i Kýl þar vid Tún- ed, Sveine brá á Brún og illa vid misser sinn, greip Byrke-Rafft mikenn og fór ad brióta Js á Kylnumm, og seger hann skule ej drepa fyrer sier fleire Kyndur. Prestur reid til tiida umm morg- unenn, og sier Svein bónda, lyggia Daudann á Grúfu, med Byrke-lurk i Kýlnum, vid Höndena. /og heiter þar sidann Sveins- kýll:/ nockru sidar var vitiad Stóds á Bleiksmyri, fanst þá Bleikur daudur i Bleiksmýrar gröf, og hielldu menn hann farest hafa, umm sömu munder og Sveirn liest i Kýlnumm, eignade Alþída Sigmunde á Gardsá /:sem þótte Ryndur madur umm sig:/ ad so óheppelega hafde til Geinged um Dauda Sveins, og dráp Bleiks. -