60 GRIPLA berserkjum, illum öndum og öðrum fjölkunnugum og yfirnáttúrlegum verum, sem reyna að fyrirfara hetjunum; magískum hlutum eins og örvunum Gusisnautum sem fljúga aftur á streng af sjálfu sér, eða skyrtunni sem ekkert bítur á; yfirnáttúrlegum fyrirbærum og gjörning- um eins og fárviðri sem Finnar búa til o.s.frv. - ef við bætum öllu þessu við, þá reynist Örvar-Odds saga vera nærri því fullkomin ævin- týrasaga, þar sem allt gerist í fjarlægri veröld og þar sem gilda allt önn- ur lögmál rúms og tíma heldur en í íslendingasögum. Ég get hugsað mér, að þær sögur sem voru sagðar á Reykjahólum 1119 hafi verið af svipuðu tagi sem þessi eldri gerð Örvar-Odds sögu. Áhugi á hetjulífi, á ferðum um fjarlæg lönd, hugsjónir um drengskap og göfuglyndi, en einnig hugmyndir um gæfumennsku og forlög sköp- uðu þær forsendur sem þurfti til þess að semja sögur, sem sögðu frá heimi sem lá langt fyrir utan þann takmarkaða veruleika sem menn lifðu í bæði í byrjun 12. aldar og ennþá fremur í lok 13. aldar. 3. En lítum nú á yngri gerð Örvar-Odds sögu til þess að sjá, hvernig sagan hefur þróast á hér um bil 100 til 150 árum! Hér mun vera best að styðjast við A/B-gerðina, en milli S og A/B liggur enn eitt skinnhand- rit, M, sem hefur nokkrar, en þó takmarkaðar breytingar gagnvart S. Til M-gerðar mun ekki tekið tillit nema í fáeinum tilfellum. 3.1. Fljótséð er að A/B-gerðin er mun lengri en S. Meðal annars geymir hún alla ævidrápu Odds og langa nafnaskrá í kvæði Hjálmars, en ég mun ekki fara út í þá sálma, heldur takmarka mig við breytingar á óbundnu máli. Fyrir koma styttingar í einstökum minniháttar atriðum - t.d. er sleppt skýringunni á drápi skjaldmeyjar í Bjálkalandsförinni (að hún þorði ekki að hlaupa yfir fenið) - en miklu meira ber á því að textinn sé aukinn, og eru slíkar breytingar af ýmsu tagi: 3.1.1. Frásögn af einstökum atriðum getur verið ýtarlegri. T.d. er meira sagt frá Bjálkalandsför; í 26. kapítula fjölgar veðmálunum úr tveimur í þrjú, o.s.frv. 3.1.2. Sama mótíf sem fram kemur í S, birtist aftur í yngri gerðinni, en í gerbreyttu formi. Þegar þeir Oddur eru búnir að herja 'um Val- land, Frakkland og Helsingjaland', fara þeir í A/B næstum beinleiðis til Akvitaníu; Oddur er skírður þar, fer frá kumpánum sínum, sér dráp biskups og hefnir hans og fer þaðan beint austur á Jórsalaland - með