64 GRIPLA tæklegri eða yfirborðslegri og kemur það stundum þegar fram í M. Gott dæmi þess er samtal Odds og Háreks hjá Herrauði, þar sem skapraun Odds (harmur vegna vinamissis og tilfinning fyrir elli) kemur skýrt fram í S, en vantar alveg í A/B og M. Hins vegar getur stfllinn í A/B stundum verið grófari og óheflaðri. T.d. segir Oddur við Ölvöru: 'Hvað tröll veistu til þess?' og eftir mis- heppnaða sundkeppni Sigurðar og Sjólfs 'kastar hann þeim upp á land' í staðinn fyrir 'flytur þá nú til lands'. 3.3.4. Eins og sjá má af því sem sagt var hér á undan um ástarlýsing- ar í sögunni, virðist yfirleitt ekki vera mikið um áhrif frá riddaralífi og riddarahugsjónum. Má þó vera að nokkuð grilli í sögusvið riddara- sagna, þegar sagt er frá Akvitaníu og kannski einnig í frásögnum af konungsborg Herrauðs. Fyrirmynd riddarans má ef til vill að nokkru leyti sjá í framkomu Odds, þegar hann fer að eldast og sest um kyrrt. Stöku sinnum má finna áhrif frá 'lærðum stíl', t.d. í notkun hluttaks- orða í staðinn fyrir aukasetningar, eða í orðasamböndum eins og 'þinn vegur og virðing', 'um sker og um skóga, eyjar og andnes'; og alveg víst má telja að A/B-gerðin hafi tekið upp mótíf og efnisatriði úr nýrri alþjóðabókmenntum (eitt dæmi er, að Oddur rífur alla ásjónuna af Ögmundi, sem á sér hliðstæðu í þýska kvæðinu Salman und Morolf, sjá Naumann 1978, aths. 43). En þó að nýjungar í stíl, mótífum, efni og frásagnarhætti séu ekki eins áberandi og í riddarasögum, þykir mér þróun sögunnar frá eldri til yngri gerðar merkileg, meira að segja dæmigerð. 4. Það er vissulega alveg rétt sem R.C. Boer segir í yfirliti sínu yfir handrit Örvar-Odds sögu 1888, að sagan hafi upprunalega verið til- tölulega raunsæ, en hafi í yngri gerðum breyst samkvæmt smekk seinni tíma. Lítum því enn einu sinni sem fljótast yfir þróun hennar í heild og reynum að skilja meginatriði hennar. 4.1. Eins og flestir fræðimenn munu álíta, er sögulegur kjarni í Örv- ar-Odds sögu: hjá Saxo Grammaticus kemur fyrir einhver 'Jathriae regulus Oddo' og Sögubrot af nokkrum fornkonungum í Dana- og Svíaveldi nefnir 'Odd víðförla af Jaðri'. Það getur vel verið, að einhver smákonungur frá Suðvestur-Noregi, nefndur Oddur, hafi (ef til vill á 9. öld) farið Bjarmalandsför og kannski víðar um heim og að hann hafi orðið frægur sem víkingur og bogaskytta. Munnmæli eða munnmæla-