ÓLAFUR HALLDÓRSSON UM DANAKONUNGA SÖGUR Arið 1982 kom út hjá Hinu íslenzka fornritafélagi bók ein mikil, Danakonunga sogur, í útgáfu Bjarna Guðnasonar prófessors með inn- gangi eftir hann og miklum skýringum neðanmáls við texta (stytt hér á eftir DS). Á þessa bók eru prentaðar þrjár sögur: Skjöldunga saga, Knýtlinga saga og Ágrip af sögu Danakonunga. Það sem er prentað undir titlinum Skjöldunga saga er í fyrsta lagi kafli úr Danasögu Arngríms lærða (Rerum Danicarum fragmenta), að- altexti á latínu og íslensk þýðing neðanmáls af þeim hluta verksins, þar sem hliðstæðir íslenskir miðaldatextar eru ekki varðveittir. Á eftir fylgja íslenskir textar sem útgefandi telur ættaða frá Skjöldunga sögu; þessir textar eru sem hér segir: Upphaf allra frásagna, lítill kafli, tæp hálfönnur blaðsíða í útgáfunni, varðveittur í undarlegu samtínings- handriti frá lokum 14. aldar, AM 764 4to (ekki AM 746 4to, eins og stendur í handritaskrá á bls. 2 í DS), þar næst 28. og 29. kapítuli Yng- linga sögu í Heimskringlu, 54. og 55. kapítuli Snorra-Eddu, Sögubrot af fornkonungum, Svíakonungatal Arngríms lærða (Ad catalogum reg- um Sveciæ, aðaltexti á latínu og íslensk þýðing neðanmáls), kafli úr Ragnarssona þætti sem er varðveittur í Hauksbók (AM 544 4to), og loks 63. og 64. kapítuli Ólafs sögu Tryggvasonar hinnar mestu (stytt hér á eftir ÓlTr). Isíensku textarnir eru prentaðir með samræmdri stafsetningu, þeirri sem hefur verið tíðkuð í útgáfum Hins íslenzka fornritafélags, en latn- eskir textar Arngríms lærða eru teknir stafrétt eftir útgáfu Jakobs Benediktssonar í Bibliotheca Arnamagnæana IX; þar er texti Dana- sögu Arngríms prentaður eftir því eina handriti sem varðveist hefur með textagildi, sem er óvandað eftirrit af glötuðu handriti.1 Einnig eru smáklausur á dönsku í texta Arngríms prentaðar í DS stafrétt eftir út- gáfu Jakobs, þ.e. með stafsetningu þess handrits sem þær eru varð- veittar í. Jakob hefur í útgáfu sinni leiðrétt augljósar ritvillur handrits- Bibliotheca Arnamagnæana XII, bls. 181-85.
Beinir tenglar