Gripla

						UM DANAKONUNGA SÖGUR                                      75

fól, mundi hon eigi annan veg um þetta kjósa, at neita þér, því-

líkum konungi, en mér virðisk miklu heldr Hrœreki.

Neðanmáls er tekið fram að textinn sé brenglaður og lfkleg merking

hans sögð þessi:

Það orð fer á, að dóttir mín sé kvenna vitrust, en hún væri hið

mesta fól (= fífl), ef hún kysi ekki á annan veg en þann að neita

þér, þvílíkum konungi, er mér virðist miklu fremri Hræreki.

Og þar fór í verra, því að þessi texti er litlu skiljanlegri en hinn. Útgef-

endur SD bættu '(þott)' við á eftir 'en' (DS 48.13), og virðist vera sjálf-

sögð leiðrétting. Ég hefði prentað upphaf klausunnar þannig: 'Ferr þat

orð á (at) dóttir mín sé kvenna vitrust, en (þótt) hon væri it mesta

fól' o.s.frv. Síðasta setningin er örðugri viðfangs; í handritinu hefst

hún á stórum staf: 'En mer uirðiz mÍKlu helldr hr0r'. Væntanlega er

'En' hér í merkingunni er/að,2 og mun þá eiga að skilja setninguna eins

og Bjarni gerir. En ógerningur er að giska á hvað hafi afbakast eða

fallið niður í þessari setningu.

Kafli sem er tekinn úr ÓlTr (DS 84-90) er orðréttur texti aðalhand-

rits sögunnar, AM 61 fol., tekinn eftir útgáfunni í Editiones Arnamag-

næanæ, Series A, vol. 1 (stytt hér á eftir ÓlTrEA). Þar eru leshættir

annarra handrita prentaðir neðanmáls, en Bjarni Guðnason hefur ekki

hirt um þá. Hann hefur það til afsökunar, að útgáfu ÓlTr er ekki lokið

og engin grein hefur verið gerð fyrir skyldleika handritanna, en honum

er raunar þannig háttað, að erfitt er að skera úr um hvar texti sé betur

varðveittur í öðrum handritum en 61, einkum þar sem ekki eru öll

handrit sögunnar til samanburðar. En þar sem hægt er að hafa stuðn-

mg af hliðstæðum textum í öðrum ritum er allt auðveldara viðfangs, og

þannig er því raunar háttað um kaflann sem er prentaður í DS; hlið-

stæður texti er í Ragnarssona þætti og að hluta til í Jómsvíkinga sögu

þeirri sem er varðveitt í Perg. 4to nr. 7, skinnbók frá öndverðri 14. öld

í Konungsbókhlöðu í Stokkhólmi (hér eftir stytt Jómsv. 7). Að vísu

telur Bjarni Guðnason að ein af heimildum Ragnarssona þáttar hafi

verið ÓlTr, sjá DS xliv, og væri fengur að þeirri vitneskju ef sönn væri.

Ragnarssona þáttur er í Hauksbók skrifaður af Hauki Erlendssyni

sjálfum, samkvæmt athugunum Stefáns Karlssonar sennilega á árunum

Ólafur Halldórsson, Grænland í miðaldaritum, Reykjavík 1978, bls. 110.2 og 116,

aths. 3 við 4. kapítula.