80 GRIPLA en komst aldrei á markað.11 Texti 1.-21. kapítula sögunnar er varð- veittur einungis í eftirritum ættuðum frá Cod. Ac, og er augljóst, ef það handrit hefur verið heilt þegar Árni Magnússon gerði sitt eftirrit, að í því hefur Sögubroti ekki verið skeytt framan við Knýtlinga sögu. Textar í Cod. Ac. og AM 20 b I fol. eru náskyldir, en þó greinilegt að hvorugt handritið hefur verið skrifað eftir hinu. Á bls. clxxxiv í DS hefur Bjarni Guðnason þetta að segja um feril Cod. Ac: Arild Hvitfeldt, kanslari Danakonungs, komst yfir bókina 1588 úr hendi Magnúss Björnssonar, sem Árni Magnússon hyggur hafi verið sonarsonur Jóns biskups Arasonar. Neðanmáls er vísað í heimild: 'Sjá Kr. Kálund: Katalog over de oldn.- isl. hándskrifter i Det store kgl. Bibliotek o.fl. (Kh. 1900), X og nmgr. 2.' En þar stendur ekkert um að Hvitfeldt hafi fengið bókina frá Magnúsi Björnssyni, og ekki stendur það heldur á minnisseðlum Árna Magnússonar í AM 20 c fol., sem Kálund vísar til. Minnisgrein Árna Magnússonar um þetta handrit er á bls. 33-36 í AM 20 c fol. með hendi eins af skrifurum Árna; hún hefur aldrei verið prentuð í heilu lagi, og er rétt að bæta úr því: Framan á membrana Academica sem mitt Knytlinga Sógu ex- emplar er epterskifad, stendur: Til Areldt Huitfelltt Danmarks rijkis Canceller fra Island 1588. Á Spatiu hennar j einum stad stendur skrifad Magnus Biorns son a þessa (bok) med gudz rieti þui fader miw hefur giefid þier hana. H. . . Pieti/r son.12 Um þenua Magnús Biðrnsson consulerade eg fyrrum j Kaupen- hafn Biðrn Magnusson þá hann þar sidast var, og meinte han/z ad þesse Magnus Biðrnsson munde eiga ad vera sonar sonur biskups Jons Arasonar, hver buid hefdi á Hofi á Hðfdastrðnd, Item á Grund j Eyiafirde. Þad liet hann vi'st vera, ad ecki mundi hier under skiliast Magnus Biðrnsson (lðgmadur) fader sinu. Hvad og satt mun vera, þvi hafi þessi codex 1588. frá Jslandi far- 11 Jón Helgason, Jón Ólafsson frá Grunnavík (Safn Fræðafjelagsins um ísland og Is- lendinga V), Kaupmannahöfn 1926, bls. 218-19. 12 Um Magnús Björnsson, sjá Einar Bjarnason, Lögréttumannatal, Reykjavík 1952- 1955, bls. 361-62. Nafn manns þess sem þetta skrifaði hefur Árni Magnússon ekki getað lesið, nema upphafsstafinn. Enginn vegur er að vita hvaða maður þetta hefur verið.