UM DANAKONUNGA SÖGUR 97 . ok í þeim bardaga, er þeir áttu, varð Or þessi orrostu flydi Haraldr konungr Haraldr konungr sárr ok flýði til Jóms- saR til Vinndlandz ok andaþiz við Ioms borgar í Vinðland ok andaðisk þar allra borg allra heilagra messv dag. Lik hans heilagra messu ok var fluttr til Róiskeldu var flvtt til Rois kelldv ok iarðat at Kristz ok jarðaðr þar. (DS 328.6-9) kirkio þeiri, er hann sialfr let giora. (Alfr. III 60.28-32) Hann {þ.e. Sveinn tjúguskegg) helt iila . . . ok hellt illa kristni. (Alfr. III 60.33- kristni. (DS 328.13) 61.1) Eptir dauða Eiríks konungs fekk Sveinn Eptir dæða Eiriks konungs tok riki Olafr konungr ríki sitt í Danmork. (DS 328.15- s. hans i Sviðioð, enn Sveinn kom þa aptr 16) i Danmork. (Alfr. III 62.1-3) Þar sem segir frá skírn Sveins tjúguskeggs er orðalag í konungatal- inu skyldara íslenska kaflanum úr riti Adams en nokkurri annarri heimild. f Heimskringlu stendur: 'Svá segja menn, at Ótta keisari gerði guðsifjar við Svein, son Haralds konungs, ok gaf honum nafn sitt, ok var hann svá skírðr, at hann hét Ótta Sveinn.'39 Pessi texti er tekinn upp lítið breyttur í Knýtlinga sögu og ÓlTr; í þeim báðum er orðafarið veitti guðsifjar Sveini í stað gerði guðsifjar við Svein í Heims- kringlu. Athugasemdin í konungatalinu og kaflanum úr riti Adams um að Haraldur blátönn var jarðaður í Hróiskeldu er skyld spássíugrein í AM 291 4to; í Jómsvíkinga sögu í því handriti segir að Haraldur blátönn var veginn á Borgundarhólmi, og er ekki getið í texta hvar hann var graf- inn, en undir texta stendur með hendi frá því um 1300: 'lic haralz kon- ungs uar fært til rois kelldo oc þar iarðat / Þa hafði hann konungr uerið yfer donom .xl. oc vii. uetr eptir / G(orm) konung fauður sín'. Þetta er tekið eftir óþekktri heimild; í þeirri heimild hefur bersýnilega verið stuðst við Adam úr Brimum. Stjórnarár Haralds blátannar (47 vetur) eru þó ekki hin sömu og hjá Adam, sem segir að Haraldur hafi ríkt fimmtíu ár. í AM 291 4to eru á þremur stöðum spássíugreinar, allar skrifaðar af sama manni, allar varðandi tímatal og væntanlega allar teknar eftir sömu heimild. í hinni fyrstu, sem er vísað í texta þar sem segir frá dauða Gorms gamla, stendur: 'þa hafði hann konungr / uerið yfir / donom ner tio / tigom uetra'. Þetta er bersýnilega tekið eftir sömu heimild og frásögnin af dauða Gorms gamla í ÓlTr og Jómsv. 7 rekur rætur til (sjá bls. 77-78), en þar stendur: 'Þá hafði hann verit 39 HkrBA I, bls. 262.11-14.