102 GRIPLA bregður fyrir í formálanum. Á bls. cxliv-cxlv eru taldar danskar heim- ildir um Knút lávarð: Saga Knúts lávarðar eftir Róbert frá Ely, Orðu- bók hins heilaga Knúts hertoga og píslarvotts, Danasaga Saxa og Slavakróníka (Chronica Slavorum) eftir Helmold. En á bls. cxlviii.9- 10 stendur þetta: '. . . ekki er til tangur né tetur af frásögnum af Knúti utan Knýtl.s . . ..' Þarna á Bjarni við íslenskar frásagnir og hefði átt að taka það fram, enda þótt þetta sé ofmælt, því að Knúts lávarðar er getið í íslenskum annálum. Málfar Bjarna Guðnasonar kemur lesanda stundum á óvart, og þó nokkrum sinnum bregður hann fyrir sig óvenjulegu líkingamáli: Bls. vi. 14-15: 'En ekki skal breitt yfir, að um má deila, hvort síðastnefnda sagan hafi nokkurn tímann dregið lífsanda.' Bls. xvii.30-31: 'Þessi verk voru ekki gleypt með húð og hári, heldur flegin að kröfum íslenzkrar frásagnarlistar.' Þetta fannst mér óþarft krydd í texta sem ég hafði annars mikla ánægju af að lesa. EFTIRMÁLI Grein þessi var upphaflega samin að bón Ólafs heitins Jónssonar ritstjóra Skírnis og átti að vera ritdómur, en var órituð þegar hann lést, 2. janúar 1984, og ekki Skírnistæk þegar hún var loksins fullgerð. Af þeim sökum birtist hún nú í Griplu. Ó.H.
Beinir tenglar