BRANDS ÞÁTTUR ÖRVA 125 leg sannindi, en hins vegar velur hann í hlutverk mildings tiltekinn ís- lending, sem var kunnur fyrir örlæti sitt, eins og ráða má af ísleifs þtti biskups og draumvísu í íslendinga sögu Sturlu Þórðarsonar, sem á að hafa verið ort um það Ieyti sem þjóðveldi lýkur og mönnum þótti ástæða til að minnast glæsibrags sögualdar: Þá var betra, er fyr baugum réð Brandur hinn örvi og bur skata. En nú er fyr löndum og lengi mun Hákon konungur og hans synir. I upphafi þáttar telur Þjóðólfur skáld Brandi það til hróss, 'að hon- um þætti eigi sýnt, að annar maður væri betur til konungs fallinn á ís- landi fyrir sakar örleika hans og stórmennsku.' Nú vill svo skemmti- lega til að Haraldi harðráða eru eignuð svipuð ummæli um tvo aðra ís- lendinga. Bandamanna saga leggur svofelld orð í munn Ófeigi gamla á þingi8: ..Þar situr þú, Skegg-Broddi. Hvort var Þar situr þú, Skegg-Broddi, en hvort er satt, að Haraldur konungur mælti það, að það satt, að Haraldur konungur Sigurðar- værir bezt til konungs fallinn á íslandi?" son mælti það, þá er þú varst með honum, Hann segir: Eigi veit eg það. Margt að honum þættir þú bezt til konungs fall- mælti Haraldur konungur það til mín, er inn þeirra manna, er út hér eruV' Broddi eg veit eigi, hver alhugi því fylgdi." svaraði: Oft talaði konungr vel til mín, (Konungsbók) en eigi er það ráðið, að honum þætti allt, sem hann talaði." (Möðruvallabók) Engin ástæða er til að telja þenna dóm um Skegg-Brodda kominn frá Haraldi harðráða sjálfum, heldur kann hugmyndin að vera komin Ur Brands þætti örva. í báðum þessum sögum er fjallað um örlæti og stórmennsku, og freistandi er að gera ráð fyrir því að lýsing á búnaði Ofeigs gamla á þingi bergmáli meðferð Brands á kyrtli sínum9: 8 íslenzk fornrit VII, 348.-9. bls. 9 íslenzk fornrit VII, 318.-19. bls.