VIER GEDICHTE FUR EINE HOCHZEIT IM JAHRE 1738 149 og A\st-vin sier tekur sem Elsku upp-vekur, og alltijd vill vera hanns æfinnar stod; þvij Naattwran óll er ætijd til-hóll at sækja þaa Lid-semd sem Lijfenu' er good ://: 5. So sjaaum vier taka og sækia sinn Maka sier-hverja þaa Kynd, sem ij Heiminum býr ://: so Fuglar med Fiske ad fiðlga sitt hyske, og 011 þau er gaanga aa grasinu Dyr so þad lifi allt og aukist margfalldt, enn A\vöxtur lifne af öllum þeim nyr15 ://: 6. Saa Fegurdar dagur nw framm-kemur fagur ad fæ eg at spyrja mijn Frænd-mær er gipt ://: þeim gófugum Manne sem get eg ad sanne ad For-fedrum hans hafa Dygder upp-lypt: þvij ætterni hanns er óllum til sanns vel al-kunnigt, 0llum fraa ö-þockum svipt. ://: 7. Eg er nw fiarlægur, enda' er einginn slægur ad Nær-veru minne þœ þess være lied. ://: eg gjæti ei annad enn Sæmdar raad sannad og sagdt mijnar ösker, sem adrer þar med, verschrieben n\yr.
Beinir tenglar