218 GRIPLA skáldiö noti þá 'pour assurer la suprématie francaise.'46 Það er rétt að Fransmenn fara með sigur af hólmi í Miklagarði fyrir tilstilli hinna helgu dóma, en þó að þeir séu sigurvegarar útilokar það ekki á neinn hátt að skáldið sé að gera að þeim grín og jafnvel að helgidómunum líka. Horrent segir jafnframt máli sínu til stuðnings, að þessir helgu dómar hafi allir verið 'intensément vénérées au moyen áge.'47 Nú er það svo að ekki voru allir miðaldamenn steyptir í sama mót og til voru menn sem leyfðu sér að 'efast'; skopskyn höfundarins eða alvara hans verða naumast metin með svona rökum. Raunar er þetta atriði sem þýðandi þurfti ekki að hafa stórar áhyggjur af. Fæstir áheyrendur hans eða lesendur munu hafa þekkt þessa helgidóma nema af afspurn. Ekki verður ráðið af upptalningu sögunnar hvort þýðandi leit á þá sem al- vöru- eða gamanmál, en hins vegar er þar talinn upp einn heilagur dómur, sem hvergi kemur fram í kvæðinu, og gefur hann nokkra vís- bendingu um afstöðu þýðanda. Er það sá sem rekur lestina, skór Maríu 'er Gyðingar tóku þá er englar hófu hana til himins.' Aebischer er sammála Koschwitz um það að í franska kvæðið vanti eina Ijóðlínu þar sem minnst hafi verið á skó þennan: 'Supposition d'autant plus vraisemblable que le texte gallois lui aussi mentionne, comme dernié- res reliques, 'some of the milk of Mary's breasts, her shirt and one of her shoes."48 En þó að þessi velski texti nefni skó Maríu meyjar, þá er þar ekki skýrt frá því, eins og í sögunni, hvernig hann sé fenginn: það virðist sem Gyðingar hafi teygt sig upp eftir Maríu, þegar hún hófst á loft, og hrifsað af henni skóinn (í þessari mynd er skemmtilega bland- að saman hinu guðdómlega og hinu jarðneska). Ekki er heldur að finna í franska kvæðinu setningu sem rekur endahnútinn á upptalning- una í sögunni: 'eigi féngu þeir fleira:' Hljómar setning þessi háðslega þegar haft er í huga hversu marga helgidóma Karlamagnús fékk. Setn- ing þessi og mynd sú sem dregin er upp af seinasta helgidóminum, skó Maríu, læðir þeim grun að lesanda/áheyranda að þýðandi taki ekki mjög hátíðlega frásögnina af helgidómunum. Hinir helgu dómar gera 'stórar jarteinir með guðs miskunn'49 og er athyglisvert að þeir hafa áhrif sameiginlega, virðast allir gæddir sömu Horrent, Le pélerinage de Charlemagne, bls. 39. Horrent, Le pélerinage de Charlemagne, bls. 40. Ensk þýðing á velska textanum. Sjá Aebischer, Versions norroises, bls. 71. Unger, bls. 469.