Gripla

						JÓRSALAFERÐ                                           221

magnús. En Karlamagnúsi líst ekki á þá ætlun keisarans að skilja

eftir arðurinn úti á víðavangi og kveðst óttast að eitthvað muni

fyrir hann koma. Húgon fullvissar hann um að ekkert sé að ótt-

ast. Peir fara heim til hallar. Höllin er hringlaga og í henni miðri

stólpi, en auk þess eru þar hundrað aðrir stólpar og á þeim líkn-

eski af börnum og heldur hvert um sig á horni. Þegar vindur blæs

snýst höllin og blása þá börnin í hornin og horfa hvert á annað

hlæjandi. Karlamagnúsi kemur í hug það sem kona hans hafði

mælt. Og sem hann er að dást að þessu öllu skellur á hvass vind-

ur og snýr höllinni og geta hvorki Karlamagnús né menn hans

staðið á fótunum. Húgon róar þá og segir að veðrinu muni slota

með kvöldinu og þá stöðvist höllin. Og það varð. Var þá nátt-

verður tilbúinn.

í sögunni er ekki getið þeirra staða sem Karlamagnús og menn hans

fara um á leiðinni til Miklagarðs (w. 260-61) og þar er ekki heldur lýst

skínandi hvolfþökum borgarinnar (v. 263), né jurtum þeim og trjám

sem vaxa í görðum Miklagarðskeisara (w. 265-66). Stúlkurnar sem

ganga um þá garða eru í sögunni fjögur þúsund, í kvæðinu eru þær

þrjú þúsund. Er líklega um að ræða mislestur afritara. Ekki kemur

fram að Karlamagnús sitji á múlasna (v. 298) og fer reyndar lítið fyrir

þeim skepnum í sögunni (ekki er minnst á múlasnana sem ganga sitt

hvoru megin við arður Húgons, v. 287). Karlamagnús sögunnar ferð-

ast á hestbaki og það gera menn hans líka.

Lýsingin á arðri Húgons konungs er stytt til muna í sögunni, því að

felldar eru brott ljóðlínur 284-87, 290-94. Þýðandi heldur eftir því sem

honum þykir skipta máli: að arðurinn sé úr gulli, að konungur sitji á

gullstóli við að erja og haldi á gullvendi í hendi sér. Einnig fellir hann

niður Ijóðlínur 298-301, en við það styttist til muna lýsingin á fundi

þeirra konunganna. Og ekki hefur honum þótt ástæða til að láta koma

fram þessa lýsingu á Karlamagnúsi: 'Les braz gros e quarrez, le cors

greile e delget' (v. 304).54

Húgon leysir uxa sína og þeir fara á beit í haganum (w. 317-19). Er

þessu atriði sleppt í sögunni og einnig fullyrðingu Húgons um að eng-

inn muni stela arðri hans því að 'unkes nen out larun, tant cum ma ter-

54 Le Voyage de Charlemagne: Handleggirnir sterkir og stæltir, en bolurinn mjósleg-

inn og grannur.