Gripla

						JÓRSALAFERÐ                                           245

ur með. Hinum helgidómunum dreifir hann um ríki sitt. Drottn-

ing fellur til fóta Karlamagnúsi.

í sögunni er sagt frá því að þegar Karlamagnús kom til Parísar, 'þá

var þar mikill fagnaðr landsfólki öllu af hans tilkvámu.'131 Ekki er

minnst á atriði þetta í kvæðinu. Hins vegar er þar sagt að Karlamagnús

hafi gert bæn sína í Saint-Denis kirkju (v. 863), þe. kirkju heilags

Dionisii, en ekki er þeirrar bænagerðar getið í sögunni, né er heldur

getið altarisins sem Karlamagnús leggur þyrnikórónuna á og naglann

(v. 866). I sögunni er aðeins sagt að hann 'ofraði þar kórónu dróttins

várs ok nagla þeim er dróttinn várr var krossfestr með, ok marga aðra

helga dóma.'132

í kvæðinu varpar drottning sér við fætur hans (v. 868), en í sögunni

lætur hún sér nægja að biðja sér miskunnar 'fyrir mismæli sitt'. Karla-

magnús fyrirgefur henni bræði hennar ('sun mautalent', v. 869), sakir

ástar hans á gröfinni helgu sem hann hafði veitt lotningu ('pur l'amur

del sepulcre que il ad aúret', v. 870). í sögunni fyrirgefur Karlamagnús

drottningu sinni 'fyrir lof hins helga kross ok heilagra staða, er hann

hafði vitjat.'133 Sem fyrr gætir hjá honum ósamræmis. Raunar fyrirgef-

ur hann konu sinni vegna þess að hann er ánægður yfir að hafa sigrað

Húgon og borið kórónu sína hærra en hann.134 Karlamagnús er samur

við sig. Frásögnin endar á þeim stað þar sem hún byrjaði. Hringurinn

lokast.

í þessum kafla sögunnar eru felldar brott 2 ljóðlínur.

Ljóst má vera orðið að hinn norræni þýðandi Le Voyage de Charle-

magne en Oríent fylgir ekki frumtextanum út í æsar. Þýðir ekki af

vélrænni nákvæmni. Engu að síður setur hann þýðingunni vissar

skorður og verður ekki sagt um hana að hún sé fálmkennd eða tilvilj-

unum háð.

Nokkrar þeirra breytinga sem gerðar eru á frásögn kvæðisins í þýð-

ingunni má að líkindum rekja til seinni tíma eftirritara, en samt sem

áður er ekki ástæða til að ætla annað en íslensku handritin (einkum A-

gerðin) gefi af henni góða mynd. Kemst frásögn kvæðisins allnákvæm-

131  Unger, bls. 482.

132  Unger, bls. 482.

133

134

Unger, bls. 483.

Sjá Horrent, Le pélerinage de Charlemagne, bls. 113.