Eimreiðin

						EIMJ?EIÐ1N

Listsköpun og kendamörk

Eftir Símon Jóh. Agústsson.

^vo langt, sem saga þjóðanna verður rakin aftur í rökkur

ornaldarinnar, hefur enn ekki fundist sá þjóðflokkur, er enga

astarfsemi hafi haft með höndum. Löngu áður en mann-

ynið kunni  að  hagnýta  járnið, á meðan maðurinn átti ekki

nur hæli en hella og gjótur og deildi naumum verði við

Vllludýr, iðkaði hann samt list. Og alt frá skrælingjum Græn-

ands suður  til blámannanna  í Ástralíu  er   list iðkuð meðal

mstæðra  þjóða.  Allar  þjóðir, er vér höfum sögur af, hafa

1 átt, eða  eiga, listmenningu.   Oft eru listaverk  hið eina,

,.     at má ráða sögu, menningu og trúarbrögð löngu horfinna

Jooflokka.   Listin  er  svo  nátengd   hugsunarhætti   þjóðanna,

3U þeirra, lífsbaráttu og menningu allri, að nærri liggur við,

nasgt sé að segja:   »Sýndu mér listina, þá skal ég segja

.    alt  hittc.  Menningin  endurspeglast og geymist í listinni.

ln  er  einn   meginþáttur  menningarinnar,   ef vér köllum

nningu þá starfsemi andans, sem eitthvert mark lætur eftir

,     Pau verk, sem  lesa  má út úr hug og hjarta þess, sem

bl'     . ^au;   ^au sP°r' sem höggvin eru  sterkum örmum í

Srytið,  en  ekki  það  krot, sem börnin rista i sandinn. —

,        aukinni   verkaskiftingu og  sérhæfingu  í þjóðfélögunum

r  ustin  samt  ekki  horfið  fyrir  annari  starfsemi, heldur

fvl "     •  sa^ræ^'leSar og þjóðfræðilegar líkur til þess, að hún

j ,             ^ra þessum degi til grafarinnar, eins og hún hefur

lö H       m  *ra vöggunni til þessa dags.   í mestu menningar-

ekk,Um ^6'"181118 er ust nu stunduð af itrasta kappi.   Hún er

se     ~^æ9radvöl, leikur, heldur alvarlegt æfistarf fjölda manna,

{   .   ^el9a  sig  henni  af Iífi  og sál og Ieggja alf í sölurnar

fái   ,   ne'.s^  Slna:   að  skapa  listaverk.   En þó að tiltölulega

allí   »      Istastarfsemi alvarlega með höndum, hafa þó nálega

öllu anæsiu a^ us*- Fegurðartilfinningin gerir vart við sig hjá

¦ nema  örfáum  mönnum, sem líta ber á sem  undan-