Ei«Reiðin LISTSKÖPUN OQ KENDAMÖRK 125 rVgðar eða lífsleiði, er hann sá, að hugmyndir sínar og til- aatur strönduðu á einhverju og voru ekki framkvæmanlegar. a hefur því og verið veitt eftirtekt fyrir löngu, hve mikinn 731' sjálfstilfinningin (the self-feeling) á í allri uppfundningu. u9vitsmaðurinn finnur ekki að eins upp vegna þeirrar á- æ9|u, er starfið sjálft veitir honum, heldur er honum líka í ,.Una að sýna yfirburði sína umfram aðra menn, sem ekkert , na UPP- I öðru lagi er hver maður færari um að ráða fram verkefni, þegar hann hefur traust og trú á sjálfum sér, clur en þegar hann er í döpru skapi og hefur litla eða 9a trú á, að sér takist að vinna bug á erfiðleikunum. ttt framanskráðu sést, að þrjú lögmál gilda um samstarf s skapandi ímyndunarafls og tilfinninga vorra, og hefur . n trae9> franski sálarfræðingur Th. Ribot orðað tvö þeirra pessa leið: í fyrsta lagi hefur hið skapandi ímyndunarafl í m royndum tilfinningar í för með sér; og í öðru lagi getur . rt tilfinningarástand mannsins haft áhrif á hið skapandi Vndunarafl. f þriðja lagi er tilfinningin hreyfiafl allra upp- tuudninga. etta gildir um alt skapandi starf. Er nú eftir að athuga, rt hlfinningarnar hafa enga sérstöðu, er um listastörf er __ ræða. Auk þess, að tilfinningarnar eru aflfjöður sú, sem Vr manninn til að skapa, auk þess, að þær fylgja allri skap- starfsemi, þá mynda þær líka efnivið þann, er listamað- . Vlnnur úr.1) Nálega allar tilfinningar vorar geta orðið só í' aver^- Af þessu leiðir, að starf listamannsins er per- ] ,. e^ra en starf vísindamannsins, og þess vegna að nokkru , , 9a9nstætt því; en oft hefur verið gert of mikið úr þeirri æou. Ekkerf hyldýpi er staðfest á milli neinna sálarstarfa er k SlnS' SV0 °^ sem ^au ^unna a^ sýnast í fyrsfu. Það fr- SSl sannleikur, sem greinir aðallega sálarfræði nútímans ým' 'klassisku* sálarfræði, er greindi skýrt á milli hef ^ *"æfileika« (facultés) mannsins. Vísindastarfsemin vísi r\ Sma llstTænu nu^> °9 eins hefur listastarfið sína sÖm ^ U" ^lstarnaöurinn og vísindamaðurinn glíma oft við ^^Wðfangsefnin, en frá ólíku sjónarmiði. Eftir eðli sínu l) <v la: Th. Ribot: Essai zur l'imagination créatrice, bls. 27-28.