Eimreiðin

						Eimreiðin           LISTSKÖPUN OQ KENDAMÖRK                     131

la honum, smíðar hann svo í huganum alt þeirra líf, alla

°9U þeirra, alla skap.qerð. Þetta tímabil getur oft verið mjög

n2t, og hvert skáld eða listamaður hefur sína uppáhalds-

rauma, yrkisefni, sem   geta  að lokum ásótt hann og ofsótt

8  ems og heimtað, að hann gefi sér Iíf í veruleikanum.   Er

æSt að sjá  hjá  óteljandi  listamönnum, hve ríkt þeim býr í

9a emhver tilfinning,  hvernig þeir taka upp aftur og aftur

omu yrkisefnin.   Stundum má finna í æskukvæði samá efnið

9   skáldið   hefur  gert  úr   meistaraverk  á  fullorðinsárunum.

unnugt er, að Goethe gekk t. d. afarlengi með hugmyndina

»raust" áður en hann samdi hann. lbsen gekk líka lengi

^o hugmyndina að „Pétri Gaut" og „Brandi" áður en hann

dl þau verk.   Hin  upprunalega  tilfinning  (og  hugmynd)

9gur smám saman undir sig alt sálarlíf skáldsins.   Utan um

.   a °9  í hana  safnast   smám  saman  öll  lífsreynsla  hans.

eins með þessu móti getur listamaðurinn lagt  allan  per-

uieika sinn í listaverkið, dregið heilt líf saman í nokkur

ynablik. Listin er: að skapa með öllum persónuleik sínum.

a er mikilsvert að gefa gætur að því, hvaða áhrif djúpar

JL Voldugar tilfinningar, t. d. sorg, hafa á listsköpun. Á meðan

ningm er ný og tekur upp nálega allan hugann, er skáld-

int ..         ómögulegt að yrkja um hana,  enda þótt hann geti

v* ,nnur andleg störf af höndum. Margir munu kannast við

eft' 3^ra kvæði enska skáldsins Tennysons, In memoriam,

lát v,Vln    ans' AHetii er dó ungur.   Fjöldamörgum árum eftir

ans lauk Tennyson kvæðinu. Segir hann svo á einum stað:

„I sometimes hold it half a sin

to put in words Ihe grief I feel".

br ft^    • ^V'' a^ °^ ^ur^ 9eðshræringin að hafa mist sárasta

list      S'nn a^ur en lista^aðurinn hugsi til að gera úr henni

averk, og eins til þess, að hann geti það.

Að

u 1 evma um að gera mikla hluti er auðvelt og mjög

an ^ En erfiðleikarnir byrja fyrst, þegar til framkvæmd-

fr etr|ur. Enginn veit, hvað býr undir annars stakki, svo

pr esa sem hann sýnir eigi í verkinu, hver hann er.

°9  ódauðleiki  tilheyrir  verkum vorum, en ekki hug-