Eimreiðin

						EIMREIÐIN

Dr. Jean Charcot.

í íslenzkum blöðum er oft og einatt talað um, að þessi

eða hinn sé mikill Islandsvinur, án þess að mér hafi

fundist veruleg rök vera fyrir því færð, rétt eins og þegar

sagt er, til að lýsa einhverjum manni, að hann sé mikill

dýravinur.

Mér þykir því ekki hlýða að kynna Dr. Charcot fyrir les-

endum mínum með því nafni, þó að ef til vill séu fáir út-

lendingar, sem unna Islandi meira en hann 05 hafi talað

hlýlegar um land vort og þjóð, bæði opinberlega og í hóp

vina og vísindamanna. Hann kemur hingað nú árlega á skipi

sínu *Pomqoui pas?* og munu flestir kannast við nafn þessa

merka manns. Vér Reykvíkingar höfum einnig átt kost á að

dást að skipi hans, þar sem það vaggaði sér, hvítt og háreist

sem svanur, hér á höfninni. En með því að búast má við>

að þekking margra nái ekki lengra, langar mig til að segja

lesendum »Eimreiðarinnar« dálítið meira um manninn oS

skipið.

Þegar í byrjun 12. aldar var Parísarborg orðin miðstöð

menningar og vísinda. Höfundar frá þeim tíma kalla hana

»blys þjóðanna* og »ljós heimsins*, og það var draumur

allra framgjarnra námsmanna í öllum löndum að ganga a

Ijósið og verða fyrir áhrifum þessara andlegu geisla, er leiftr-

uðu af nýjum hugmyndum og eyddu gömlum hindurvitnurfl

og staðhæfingum. Jafnvel út hingað náði þetta aðdráttarafl

Ijóssins, og nokkrir íslenzkir menn leituðu til Parísar oQ

stunduðu þar nám. Bera þjóðsögurnar um Sæmund fróða

vitni um, hversu frábæran lærdóm og þekking álitið var, að

þeir hefðu sótt þangað, þó að þjóStrúin sneri því upp í kunn-

áttu í göldrum og gjörningum, svo að Sæmundur gat jafnvel

hafí alt ráð sjálfs myrkrahöfðingjans í hendi sér og látið hann

þjóna sér því nær að vild.

Samtíðarmaður   Sæmundar  fróða,   hinn   lærði  nýguðfrseð'