146 DR. JEAN CHARCOT EIMREIÐIN Enda hlustuðu á hann oft 500—600 manna í einu, sem voru komnir úr öllum áttum, til að drekka í sig nýjar hugmyndir, og hann hafði lag á að heilla að sér ágæta lærisveina, svo að Salpetriére-skólinn fékk meira orð á sig en nokkur annar skóli nútímans. Meðan dr. Jean Martin Char- cot lifði, var hann ekki að eins álitinn niesti spítalalæknir (Kliniker) Frakklands, heldur alls heimsins. Sonur hans, Jean Baptiste Etienne Au- guste Charcot, er fæddur 1867 íNeuilly-sur-Seine (útborg Parísar). Hann stundaði læknisfræði í mörg ár, bæði í Sal- petriére-skólanum hjá föður sínum og einnig við >l'Institut Pasteur* hjá þeim Roux og Metchnikoff. En honurn skildist fljótt, að vandi fylgir vegsemdhverri.og að það að vera s o n u r heimsfrægs manns er tvíeggjað sverð. Það opnar auðveldlega margar dyr, sem annars eru lokaðar ungum mönnum, en það eru erfiðleikarnir, sem stæla viljann, og hinn ungi Charcot var alt of frumlegur og þrekmikill til að geta látið sér nægia að vera það, sem Frakkar kalla >le fils de papa« (einungis sonur föður síns). Hugur hans snerist snemma að sjómensku og landkönnunum, og hefur hann sjálfur sagt frá því, hvernig þessi köllun vaknaði hjá honum. A bernskuárum hans fóru hinar hugmyndaríku sögur Jules Verne sigurför um heiminn> og ekki hvað sízt voru þær metnar af unglingum í hans eigi" landi. Sú saga, sem einna mest hreif Charcot, þegar hann var barn, var *Les aventures du Capitaine Hatteras*, og a Dr. Jcan Chavcot.
Beinir tenglar