E'HREIÐ1N DR. }EAN CHARCOT 147 rum var það mesta yndi hans að fara niður í Tuillerie- Sarðinn og sigla skipum sínum á smátjörn þar. Einkum þótti °num mikið varið í, að ísskæningur væri á vatninu. Þóttist , ann Þá láta skipin sín sigla gegnum hafís. Sannast því á °num hið gamla orðtæki, að snemma beygist krókurinn að bví, sem verða vill. Síðar, þegar herþjónustuskyldan kallaði Frá Jan Mayen: Eldfjallið Beerenberg. ann til Dauphiné-héraðsins, varði hann öllum frístundum num til að ganga á jökla, og fékk þá mikið orð á sig sem ^llsöngumaður. >J::2 hef altaf þráð ísinn og einveruna*. segir hann sjálfur, °9 hann greip því fyrsta jækifærið, sem gafst til P.ess að kynnast heim- JwuWandi. Hann fór 2 til ]an Mayen, og se9ulmagn heimsskaut- nna hefur ávalt síðan *?»» hann að sér. ^.Í7m hefur hann m,klar mætur á ]an ^aVen, ef til vill af því, hef Var ^vrsta heimsskautslandið, sem hann kyntist, og fá l/ - ,ann rar'^ bangað mörgum sinnum. Hann lýsir þessari kv U9U og hrikalegu eyju þannig: »Hugsið yður risa- þér me^ naum næ'' °9 a<* sólinn snúi upp, og þá hafið 2.545mynd af ?an Maven- Hællinn er snævi þakið eldfjall, inn merrar að hæð, og heitir það Beerenberg, en allur sól- m . IUHur af eldgígjum, og fremst á tánni er hann 800 Var h 'ii Sem ^Vrstur fann þessa eyju, svo sögur fara af, af h ° ur sæfari, ]an ]acobsz May, og dregur hún nafn mikja0nurn- Þetta var árið 1614, og höfðu Holllendingar þá við F lveiðar þa«" um slóðir og háðu þar blóðuga bardaga 9en °; encunga, sem einnig vildu komast í krásirnar; enda þej Ymsar þjóðir svo vel fram í að drepa hvalina þar, að tekið n SV° a^ se»a að utrÝma Þeim með öllu. Þá var ttánd Vlð selina, sem nú eru einnig orðnir sjáldséðir í l5 5Qn -|an Mayen. Eitt einasta norskt skip drap á 5 dögum