Eimreiðin

						148

DR. JEAN CHARCOT

EIMREIÐlN

Það var enskur hvalveiðamaður, William Scoresby yngri,

sem árið 1817 gaf fyrstur manna út vísindalega lýsingu á

Jan Mayen. Hefur þessi bók enn í dag fult gildi, enda var

Scoresby  vel lærður  maður.  En  síðan  hafa  margar bækur

verið ritaðar um eyjuna, og

vísindalega rannsókn gerðu

Austurríkismenn þar 1882—

1883, og voru þeir þar

vetrarlangt. Bygðu þeir þar

vönduð skýli og höfðu svo

mikinn forða af kolum og

vistum, að mörgum skip-

brotsmönnum varð það síðar

til lífs. Dr. Charcot hefur

ritað skemtilega lýsingu á

því, hvernig þar var um-

horfs, þegar hann kom þar,

20 árum síðar.

>Skýlin voru í bezta standi,

alt var reiðubúið til að taka

á móti nýjum gestum. Það leit svo út sem Austurríkismenn-

irnir hefðu orðið svo fegnir, þegar þeim gafst kostur á að

komast úr vetrarvistinni, að þeir einungis hafi í snatri búið ú*

vistir og annað, er mætti verða skipbrotsmönnum að liði, en

skilið alt annað eftir í reiðuleysi . . . í smíðahúsinu lá stól-

fótur á hefilbekknum, sem auðsjáanlega átti að gera við, 08

við hliðina á honum hálfreyktur vindlingur. Sápuögn lá á

baðkersbarminum, og alt eftir þessu . . . Við opnuðum eina

dós með niðursoðnu ketmeti og höfðum fyrir morgunverðr

og var það sæmilega gott, þó að dósin væri 20 ára gömuK

Þegar dr. Charcot kom þangað árið 1922, var alt horfið

úr húsinu, sem skipbrotsmenn og refaskyttur gátu notað. En

tófurnar höfðu tekið sér bólfestu þar, og segir dr. Charcot,

að þær hafi verið nærri eins gæfar og hundar. Hann bann-

aði mönnum sínum að skjóta þær, því að hann er mikfll

dýravinur, og á heimsskautsferðum sínum hefur hann ávalt

haldið hlífiskyldi sínum yfir dýrunum, þó að skipsmenn 08

félaga  hans  hafi oft  langað til  að hafa heim með sér tófu-

William Scoresby yngri.