150 DR. JEAN CHARCOT eimreiðiN vísindi, að dr. Charcot fanst með öllu óviðunandi, að Frakkar ættu þar engan hlut að máli. Hann ákvað því að verja mest- um hluta eigna sinna til þess að koma þessari hugsun í fram- kvæmd. En bæði stjórnin, ýms félög og málsmetandi menn sfyrktu hann til fararinnar með fjárframlögum og öðru.1) Það reið á að hraða ferðinni sem mest, til þess að Frakkar yrðu ekki á eftir hinum þjóðunum. En peningasöfnunin gekk seint, og í vandræðum sínum ætlaði dr. Charcot að selja ýmsa dýr- gripi, sem hann átti, en þá skaut dagblaðið *Le Matin* að honum 150.000 frönkum, og 15. janúar 1903 var farið að byggja skipið >Francais*, sem að vísu var lítið, en bygt með það fyrir augum að geta brotist gegnum hafís. Sama ár, 27. júní, hljóp það af stokkunum, en þótt skipið sjálft væri sterkt og vel bygt, þá kom þó bráít í Ijós, að reiðinn samsvaraði því ekki, ef vindur var á móti, og að vélin var alsendis ónóg- Vmsir aðrir gallar voru og á skipinu, sem stöfuðu af því, hve undirbúningstíminn var naumur. Alt voru það sjálfboðaliðar, sem fóru með dr. Charcot þessa ferð, bæði vísindamenn o9 skipshöfn og færri komust með en vildu. Eg hef átt kost á að kynnast nokkrum af þeim vísindamönnum, sem fóru með honum þenna fyrsta leiðangur til suðurheimsskautsins, oQ varla mun of sagt, þótt ég segi, að þeir dázt að honum o$ meta hann hverjum manni fremri, og svo mun vera um alla æðri sem lægri, er verið hafa með honum í þessum svaðil' förum. Hinn frægi Robert Scott,2) sem var fyrir enska leiðangi" inum og var vinur og aðdáandi Charcots, kallaði hann aldrei annað en the polar gentleman", og vildi með því tákna göfð' hans og tigna framkomu, en einnig hugrekki hans og járn- vilja. Því að til þess að fara landkönnunarferðir til heims- skautanna, er ekki nóg að vera góður sjómaður og hafa go" skip. Foringi slíkrar farar þarf einnig að vera hagsýnn oð 1) T. d. gaf landafræöifélagið 5000 franka, nlttúrusafnið 3000 franka, önnur félög Iögðu til vísindaleg áhöld og hermálaráðherrann lagði '¦' 100 tonn af kolum. 2) Robert Scott fór aftur til suðurheimsskautsins 1910 og kotns' þangað 18. jan. 1912, en þá var Amundsen kominn þangað fyrir skömmu- Scott og 5 menn með honum létu þar lífið af hungri og kulda.