Eimreiðin

						158                                  DR. JEAN CHARCOT                      eimreidin

örlítið sýnishorn, og var það geymt í glerhylki í náttúrugripa-

safninu í París. Vísindamönnum lék hugur á að ná í stærri

sýnishorn, bæði til þess að rannsaka þau og einnig til þess

að varðveita þau á söfnum. Margar tilraunir voru gerðar til

þess að ná þessu takmarki, en brimrótið er oftast nær svo

mikið í kringum Rockall, að það er ógerningur að komast

þar nálægt. — Prófessor Lacroix fór fram á það við frakk-

nesku stjórnina, að herskipin, sem færu til Islands á hverju

ári, reyndu að ná í einhver brot úr klettinum, en þeim tókst

það heldur ekki.1)

Arið 1915 bar svo við, að Lacroix hélt að hann hefði

fundið næstum sömu efnin og í Rockallite í sýnishorni af

kletti frá eyjunni Madagaskar. Þótti nú enn meiru skifta að

ná góðum sýnishornum frá Rockall. Charcot fékk sterkan

áhuga á að leysa þetta vandastarf af hendi, og af því, að

hann var sannfærður um, að „Pourquoi pas?" væri einmitt

skipið, sem þyrfti í slíkan leiðangur, þá fór hann þess á leit

við flotamálaráðuneytið árið 1921, að það gæfi samþykki sitt

til þess, að hann gerði tilraunina og fór jafnframt fram á,

að ef hún heppnaðist ekki í fyrsta sinni, þá mætti hann reyna

aftur næsta ár. Að fengnu leyfi var „Pourquoi pas?" útbúið

í þessa ferð og reynt að sjá við öllum hugsanlegum hættum.

En það er oft, að vogun vinnur, og um þessa för gat

Charcot sagt hið sama og Cæsar forðum: Veni, vidi, vici-

„Pourquoi pas?" Iagði af stað frá Cherbourg 19. júní, fór til'

Stornoway til að taka vatn, en var komið á vettvang 29. s. rfl.

Skipið lagðist hér um bil 200 m. frá Rockall. Veðrið var gott,

dálítil gola og undiralda nokkur. En það var ekki brimið,

sem var það versta. Kletturinn er sæbrattur mjög og lítt

mögulegt að ná fótfestu utan í honum, enda hefur Charcot

oft sagt, að eftir á hafi hann ekki skilið, hvernig þetta gat

tekist svo fljótt og vel. Tveir skipverjar, er voru sérstaklega

liðugir, gáfu sig fram til að fara upp á klettinn, og fóru þeir

ásamt sjóliðsforingja, er átti að leiðbeina þeim, í gömlum

sterkum  hvalveiðabát,  en   Charcot  fór sjálfur í skipsbátnuffl,

1) Árið 1896 gerði „The Royal Irish Academy" út skip í þessum

tilgangi, en árangurslaust.