Eimreiðin

						160                                  DR. JEAN CHARCOT                       eimreiðiN

En þá fréttist, að Amundsen væri kominn heim heill á húfi-

— Charcot urðu þetta nokkur vonbrigði, því að hann hafði

hlakkað til að kynnast einnig norðurheimskautslöndunum.

Hann fékk skipun um að halda áfram rannsóknum sínum í

námunda við Færeyjar, Jan Mayen og Island. Ferðinni var

fyrst heitið til Færeyja, og þaðan fór skipið til Jan Mayen.

Þar heimsótti dr. Charcot loftskeytamennina norsku, og sögðu

þeir honum meðal annars, að árinu áður hefði danskur leið-

angur, undir forystu Djerring-Petersens, farið til Scoresbysunds,

sumpart til vísindalegra rannsókna, sumpart til þess að undir-

búa þar nýbýli, því að Danir ætluðu sér að flytja — og gerðu

það líka sama ár — 90 Grænlendinga frá Angmagsalik til

Scoresbysunds, til þess að koma í veg fyrir, að Norðmenn

eða aðrar þjóðir köstuðu eign sinni á austurströnd Græn-

lands. En loftskeytamennirnir sögðu honum jafnframt, að þeir

væru hræddir um, að eitthvað hefði komið fyrir Bjerring-

Petersen, því að þótt hann einungis hefði haft með sér tí 1

Grænlands tæki til að taka á móti skeytum frá þeim, þá

fyndu þeir einhvern veginn á sér, að upp á síðkastið hefði

eitthvað verið að þar eystra, og voru þeir hræddir um að

ekki væri alt með feldu.

Þó að dr. Charcot hefði enga heimild til að fara til Græn-

lands, þá vissi hann, að ráðuneytið frakkneska mundi ekki

finna að því, að hann reyndi að liðsinna mönnum í Iífsháska.

Hann stefndi því skipi sínu til Scoresbysunds. Ferðin gekk

ágætlega, því að það vildi svo vel til, að þetta ár voru ekki

neinar verulegar tálmanir af hafís, og var þetta í fyrsta sinni,

að frakkneskt skip varpaði akkeri við austurströnd Grænlands.1)

1) Reyndar hafði frakkneskt skip, „La Lilloise", fariö til austurstrandar

Grænlands árið 1833, en týnst, og með því að þetta hafði nokkra þýð'

ingu fyrir ísland, skal stuttlega minst á það hér, þótt ekki komi þa^

beinlínis efni þessarar greinar við. Jules de Blosseville, sem síðar varð

skipherra á „La Lilloise" hafði þrábeðið stjórnina að gera út leiðangur

til norðurheimsskautsins undir forustu hans. En honum var neitað oS

að nokkru leyti til þess, að friða hann, var hann gerður að skipherra á

„La Lilloise", sem átti að vera eftirlitsskip með frakkneskum fiskiskipum

við strendur fslands. En þegar hann var kominn í Danmerkursund, 2at

hann  ekki  stilt  sig um að kanna austurströnd Qrænlands, og komst þv'