166 ÞRJAR LJOÐAÞYÐINGAR EIMREIDIN Skólasöngur. (Viggo Stuckenberg). Vndisdraumur, æskuvíma endist skamma hríð. Ævi manna alla tíma er og verður stríð. Einungis með völdum vopnum verður sundum haldið opnum, og á lífsins böl og blekking bítur að eins þekking. Hvort að sigri hrósa máttu, hvort þín bíður tap, skiftir litlu, ef aðeins áttu andans höfðingsskap. Tíminn heimsins hnossum eyðir, hugsun mannsins ekkert deyðir. Kynslóðanna kumlum yfir kjarni hennar lifir. Bak við letrið löngu skrifað lærðu að heiðra spor manna, er hafa líka lifað, litið sól og vor, manna, er ruddu, manna, er skýldu, manna, er stríddu og þreyttir hvíldu, reifir hverjum morgni mættu, moldir tárum vættu. Lærðu af horfna hópsins striti, hvers þín iðja er verð, sjóddu úr þínu og þeirra viti þér og öðrum sverð. Neyttu snilli eigin anda, ekkert mun þá fyrir standa, þótt sé langt á hæzta hólinn, — heill þá gefur skólinn. Magnús Ásgehsson þýddi.
Beinir tenglar