e,MREiðin RAUÐA DANZMÆRIN 175 *Hversvegna hafið þér kallað þenna mann til að bera hér v,tnj?« spurði dómsforseti. An þess að hreyfa sig eða líta á vitnið, svaraði Mata Hari á8t og ísmeygilega: *Herrann er einn af æðstu embættismönnum Frakklands. ann er nákunnugur öllum fyrirætlunum stjórnarinnar og ernaðaráætlunum. Ég hitti hann aftur eftir að ég kom heim a Madrid. Hann var fyrsti vinur minn eftir að ég skildi manninn, og það var því ekki nema eðlilegt, að mér þætti n* um að sjá hann aftur. Við vorum saman í þrjá daga og ,ar nætur, áður en ég var handtekin. Ég ætla hér að eins le3gja fyrir hann eina spurningu: Reyndi ég nokkumtíma nota mér kunningsskap okkar til þess að fáihjá honum uPPlýsingar eða komast að leyndarmálum ?« rúin reyndi aldrei neitt slíkt,« svaraði vitnið. sparna sjáið þér, að hún er enginn njósnari,« sagði verjandi. . Un hefði ekki þurft nema að segja eitt orð til þess að fá ^kiivægar upplýsingar.« *tn hvað gátuð þið þá verið að tala um í heila þrjá daga?« .... l dómsforseti tortrygginn. »Þjóðin á í geigvænlegri styrj- » °2 það er harla ótrúlegt, að þið skylduð aldrei minnast pað mál, sem er á allra vörum.* , narla ótrúlegt en samt satt. Við íöluðum um Iist, lndverska list.c 'o skulum láta svo heita,« svaraði Mornay. egar vitnið var spurt, hvort það hefði nokkuð fleira að frú-'3' V-3r SVarið: *^s hef ekki neina ástæSu tJ1 aö haIda» að létf' S-^. svikar'-' En það var auðséð, að skrifstofustjóranum ' miög, er honum var leyft að fara. a var lagður fram skriflegur vitnisburður í málinu, frá j,acylniv hershöfðingja, fyrverandi hermálaráðherra, en hann heill vVer e,nn hinna mörgu, sem rauða danzmærin hafði Uj . , með hræðilegum töfrum sínum. Hann gat ekki sjálfur jjy v. ! rettinum, en hann hafði unnið eið að skriflegum fram- honj SÍnUm Um það' að ákærða hefði aldrei revnt að fá h'á spu Upphpsingar, sem gátu haft hernaðarlega þýðingu, eða nokkurs um þau mál, er að hernaðinum lutu. er engin leið að skýra frá allri þeirri vitnaleiðslu, sem