EIMREIÐin NÝTT ÍSLENZKT LEIKRIT 199 E9 hef horft á haustiö koma, hv!'ar mjallir skína, 8 hef séð þig sitja og gráta *6'skinshlátra þína. En mér fanst sem eitthvað þiðna ^ndan þínum tárum. - 0r9 frá árum, sorg frá liðnum árum. e|ur 0g sumar veröld gerðu g0ndn og góðu tama. 9 hef Séð þig S(ara) stara, ^anda um alt á sama. , 9 mér fanst, sem einhver velti m,9 Þungum steini. Bið ég í Ieyni, bið fyrir þér í leyni. Seiðir ung og auðug strönd, ögra Ránardætur. Oður fer í ókunn lönd, alein Freyja grætur. Ut á sollnum öldugeim allar vonir deyja. Aldrei kemur Óður heim, altaf grætur Freyja. — Guðmundur Böðvarsson. Nýtt íslenzkt leikrit. 'eikr ''skygnasti gagnrýnir 18. aldar, Frakkinn Dennis Diderot, sagði um ntaserðina, að hlutverk hennar væri í því fólgið fyrst og fremst að , ræoa mikilvæg siðalögmál, en draga þó ekki á neinn hátt með því orlagaþunga leiksins eða atburðahraða. Þess vegna barðist hann gegn "íunartóninum, hvar sem hans gætti í leikritagerð samtíðarinnar. — r "ókmentarýnir og rithöfundur sömu aldar, Þjóðverjinn Lessing, ' um leikritagerðina, að hún væri fram komin til þess, að dauðlegir , n 9ætu öðlast þátttöku í þeim fögnuði Drottins allsherjar, sem full- 'nn skilningur á lífinu veitir. í tilverunni er alt hvað öðru háð, alt n9slum hvað við annað, allar breytingar af orsökum komnar. En "« a Pessarar óendanlegu fjölbreytni lífsins mikla sjónleiks, er engum m en höfundi hans fært að skynja hann til fulls. Vér mennirnir , . aðeins skynjað og skilið smáþættina, og þess vegna er leikrita- ; ðinum svo mikil nauðsyn á að kunna að setja leik sínum rétt tak- • Petta hafa öll sönn leikritaskáld fundið ósjálfrátt, og vér finnum 3 'vó listlögmál, sem þeir Diderot og Lessing lögðu svo mikla áherzlu N'!an ' 'e'kritum þeirra, sem hæst hafa komist í list sinni. sjó 1 -í Islenzkt ]eikrit (Hallsteinn og Dóra eftir Einat H. Kvaran — ^neikur í fjórum þáttum — Reykjavík (ísafoldarprentsmiðja) 1931) Vo . kom'ö og hefur verið leikið af Leikfélagi Reykjavíkur nú á þessu um - í nn nötou átt von á snjöllu leikriti á hátíðarárinu, frá einhverj- að - en a skálda, en sú von brást. Nú kemur Hallsíeinn og Dóra, Vls" ári siðar en hátíðarárs-leikritið hefði átt að koma út, en þó í
Beinir tenglar