EIMREIÐIN NVTT ÍSLENZKT LEIKRIT 203 Geir/auff, móðir Hallsteins (Ounnþórunn Halldórsdóttir). J^5 Þessum sjónleik hafa landamæri lífs og dauða í fyrsta skifti í íslenzkri 'eikritagerö verið rofin, því að allur fjórði þáttur leiksins gerist í öðrum 7mi' Nokkur erlend leikritaskáld síðari ára hafa hætt sér þetta langt eöa l'afnvel lengrai svo sem Sutton Vane í leik sínum, A útleið, sem 'e,1<1nn var hér fyrir nokkrum árum, og Basil King í leik sínum, Jarð- b"ndin (Earthbound), sem hér hefur verið sýndur í kvikmynd. Það er sameisinlest einkenni allra þessara höfunda, að þeir leitast við að kynna m°nnum þann ieyndardómi sem bíður handan við landamæri lífs og dauða. !s en*k lióðskáld hafa haft það efni til meðferðar, hvað eftir annað, en ls'en2k leikritaskáld ekki fyr en nú. Ástin milli manns og konu, er fa! S'.9ra5 sjálfan dauðann, er heldur ekki nytt viðíangsefni. í VÖlsungakviðu . 'nn' f°rnu er frá því skýrt, að Sigrún gengur í 1 n9sbana, en hann fær ekki haldist við í sölum Óði Qrætur gollvarið Qrimmum tárum, sólbjört, suðræn, áður sofa gangir, hauginn til Helga Hund- ins fyrir söknuði hennar: hvert fellr blóðugt á brjóst grami, úrsvalt, innfialgt, ekka þrungit.