Eimreiðin

						

208                                          NÝIR HEIMAR

EIMREIÐIN

IV.

Það er að vísu ekki ællunin hér að rita um sálarrannsóknir

nútímans. Það efni er svo víðtækt, að til þess að gera því

nokkur skil, yrði að rita um það heila bók. Allmargar bæk-

ur eru til á íslenzku um það mál. Og árlega koma út um

það bækur á }'msum tungumálum og víðsvegar um heim.

Hér verður aðeins bent á örfá meginatriði, sem þessar rann-

sóknir hafa leitt í ljós, en vitaskuld verður að fara fljótt

3rfir sögu.

I fyrsta lagi hefur það sannast, að starfsemi hugans er ekki

takmörkuð við heilaskjmjanirnar eingöngu. Hugurinn getur

starfað óháð líffærum líkamans. Það eru nú meira en 60 ái'

síðan Sir William Barrelt sýndi fram á þetta í fyrirlestri, sem

hann flutti í Brezka vísindafélaginu. Síðan hefur rannsóknin

á fjarhrifum leitt margt í fjós. Árið 1886 kom út í tveim

bindum bók þeirra Myers og Gurneys um málið, og siðan

hefur fjöldi bóka komið út um það, árangur af rannsóknuni

á eðli fjarhrifa, skygni og annara skjddra fyrirbrigða. Af ný-

ustu rannsóknum á þessu sviði eru ef til vill merkilegastar

að nákvæmni tilraunir þær, sem farið hafa fram við Duke-

háskólann í Bandarikjunum síðan á árinu 1931 og alt til þessa

dags, undir stjórn Joseph Banks Rhine prófessors. Tilraun-

irnar, sem eru orðnar yfir 100,000 að tölu, hafa verið fram-

kvæmdar með stærðfræðilegri nákvæmni, og með svo jákvæð-

um árangri, að líkurnar fyrir þvi að árangurinn geti verið

tilviljun eru þetta upp og ofan eins og 1 á móti 100,000,000-

000,000,000. Dr. Rhine og samstarfsmenn hans eru nú svo

vissir um að hafa sannað til fullnustu fjarhrif og skygni, að

þeir hafa upp á síðkastið ekki álitið ómaksins vert að gera

fieiri tilraunir til að sanna, að þessi fyrirbrigði gerist, heldur

leggja nú áherzluna á að rannsaka, hvernig á fjarhrifa- og

skygnigáfunni standi, hve algeng hún sé með mönnum, hvort

unt sé að öðlast hana, sé hún ekki meðfædd, og síðast en

ekki sízt eftir hvaða lögmálum hún geri vart við sig. Sem

dæmi um það, með hve góðum árangri tilraunirnar hafa

verið gerðar, má nefna eina, sem gerð var með stúdent einn

við háskólann, Hubert Pearce að nafni. I tilrauninni voru 25

fjarhrifaskeyti,  og náði  stúdentinn hverju einasta þeirra.   En