Eimreiðin

						eimreiðin                                    NÝIR HEIMAR                                               209

'íkurnar fyrir því, að hér hafi getað verið um tómar tilviljanir

að ræða, eru taldar vera 1 á móti 298,023,223,876,953,125.J)

Móttökuhæfileikinn virðist ekki standa í neinu sambandi við

skynfærin. Hann verður ekki staðfærður við neitt eitt líffæri,

eins og t. d. sjónin  við  augað  eða  heyrnin við eyrað.   Mót-

tökuhæfileikinn er mestur, þegar maðurinn er hress og óþreytt-

ur. Deyfandi meðul draga úr hæfileikanum, hressingarlyf auka

hann.   Líkur benda tii,  að hann sé fremur í vexti en rénun

^neð   mannkyninu.   Fjarhrif og   skygni   virðist   ein og sama

gafan, sem aðeins opinberast á tvennan hátt. Og tilraunirnar

syna, að oftast A'erða jafn margar jákvæðar fjarhrifa-niðurstöður

°g skygni-niðurstöður hjá sama manninum. Margt bendir til,

að gáfan sé ættgeng. Rhine prófessor telur sig hafa ástæðu til

að  ætla, að flestir eða allir muni öðlast hana með tímanum.

I öðru lagi hafa verið  færð  sterk  rök að því,  að heilinn,

'augakerfið   og   efnislíkaminn  yfir  höfuð  sé áhald  eða tæki

^ugans eða andans,  sem  andinn byggi  upp,  stjórni og móti

1 sína þágu, meðan þetta tæki sé nothæft, en varpi síðan frá

Ser sem ónothæfu, án þess að hugurinn, eða það sem venju-

ega er átt  við  með  orðinu sál,  sé þar með úr sögunni. Al-

'nent hafa liffæra- og lífeðlisfræðingar  hingað til  haldið því

ram, að heilinn og hugurinn séu svo skyldir, að ef heilinn

Verði fyrir bilun, þá verði hugurinn fyrir samsvarandi bilun,

°S ef heilinn tortímist, þá tortímist hugurinn einnig. Þetta er

ndirstaða   efnishyggjuvísindanna.    En   þó   heilinn   hætti   að

ai'fa, sannar það ekkert annað en það,  að sálin getur ekki

engur notað hann. Hún getur verið til eftir sem áður, enda

æhr ap_ meg   þy^ ao  nun naiuj áfram tilveru sinni, þó að

un sé  skilin  við   efnislikamann.  Rannsókn dulrænna fyrir-

r'gða hefur fært óteljandi rök að því, að vitund einstaklings-

ns naldi áfram út yfir líkamsdauðann, lifi þar sínu sjálfstæða

, \ °g geti með endurminningasönnunum frá tilveru sinni hér

Jorðu,   með   skyndi-endursköpun   efnislíkama síns frá jarð-

1 'nu, með víxlskeytum, raddafyrirbrigðum og á margan ann-

an hátt gefið sig aftur til kynna þeim, sem eftir lifa.

þriðja   lagi  hafa  þessar  rannsóknir   styrkt þau rök, sem

iHgEbjögðin^höfðu flutt fyrir fortilveru sálarinnar. Þær hafa

) sJá Harper's Magazine, nóv. og dez. 193G.

14