eimreibin HVAR VAR HOF f HRÓARSTUNGU? 215 munu færðar likur til. Um Hallfreðarstaði getur ekki verið að tala, því sú jörð mun hafa haldið nafninu frá dögum Hallfreðar, föður Hrafnkels Freysgoða. Þar á móti er ekki olíklegt að nafninu Hof hafi verið breytt í Kirkjubæ um eða eftir kristnitöku, og þá sérstaklega þegar bærinn var færður, sem síðar mun getið. Norðarlega í Kirkjubæjarlandi eru rústir miklar eftir forn- Dýli, sem nú er kallað Fornustaðir. Það stendur hátt á ávöl- uni ási, sem kallaður er Fornustaða-ás, og er þaðan víðsýnt yfir sveitina, svo hvergi mun betra vera. Þar er nú stórþýft mólendi, en ekki blásið upp að mun. Sér þar glógt móta fyrir stórum byggingum og garðalögum, eða svo var það lyrir 45 árum, þegar ég kom þar síðast. Tún hefur verið þar stort, því víða sér menjar af túngarði. Það eru gömul munn- mael), að þar hafi kirkjustaðurinn verið í fornöld. Um það hefur myndast sú þjóðsaga, að tröllkona hafi búið í helli, sem er skamt þaðan. Hún hafði þann ósið að taka prestana, ul nestis um jólin, og því var bærinn fiuttur. Hvað sem Pessari þjóðsögu líður, þá er varla hugsanlegt að þarna hafi verið annað stórbýli í Kirkjubæjarlandi, en hitt er ekki ólík- legt að bærinn hafi verið fluttur, vegna veðursældar, því stór munur hlýtur að vera á því, hvað stormasamara er á Fornu- stoðum en þar, sem nú stendur bærinn. Nafnið Fornustaðir °endir líka á, að þar hafi verið kirkjustaður. Eftir afstöðunni kemur þetta vel heim við frásögnina í ^JJÓtsdælu um ferðalag Þiðranda: »Hann (Þiðrandi) ríðr við öinn sjaunda mann út með Lagarfljóti, ok ofan eftir Hróars- tungu, ok þar yfir fljótið er heitir at Bakkavaði, ríða út eftir ueraði ok koma um kveldit á Kóreksstaði«. Bakkavað neíur eflaust verið austur af Nefbjarnarstöðum. Jón bóndi þar lefur skrifað mér, að hann hafi nýlega fundið þar vað á Jotinu, sem enginn vissi um í seinni tíð. Tangi, sem að 'jotinu liggur, heitir enn í dag Bakkar, og má sjá þangað °niar götur. Skemri eða beinni leið en þetta var ekki hægt að fara milli Hofs og Kóreksstaða. En hefði Hof verið í Fram- rungu, á Bót eða Rangá, þá var þetta krókur, því þá lá beinna við að ríða fljótið á Hesteyravaði eða Steinsvaði, sem bæði munu hafa verið þekt í fornöld.