Eimreiðin

						eimreioin                                HRIKALEG ÖRLÖG                                           223

Eftir þetta frétti ég ekkert af honum í langan tíma. Daginn

eftir fórum við sjóleiðina til Perú og fréttum aðeins öðru

hvoru á skotspónum um afrek Gaspars Ruiz. Hann hafði verið

skipaður hershöfðingi við suðurlandamæri okkar. En mildi sú,

er hann sýndi sigruðum óvinum, féll landstjóranum illa, og

sendi hann kærur á hendur Ruiz til stjórnarinnar. Ein kæran

var yflr þv\t aQ Ruiz hefði gengið að eiga konu úr flokki

konungssinna og haldið viðhafnarmikla veizlu við það tæki-

feri. Það hlaut að draga til sundurþykkis milli þessara tveggja

nianna, þar sem þeir voru svo gerólíkir að skapferli. Loks

10r landsstjórinn að kæra Ruiz fyrir athafnaleysi og gaf í

skyn að hann væri svikari, sem ekki væri undarlegt, með

þann feril, sem hann ætti að baki. Þannig skrifaði lands-

stJórinn. Og Gaspar Ruiz frétti um bréfið, varð hamstola, og

konan, Sem alt af var með honum, lét ekki sitt eftir liggja

ao æsa hann upp. Ég veit ekki hvort stjórnin skipaði nokkurn

tirna að taka hann fastan, eins og hann kvartaði undan

Sloar. En hitt er víst, að landsstjórinn fór að hafa í frammi

aurnuspil við liðsforingja hans, og að hann komst að þessu.

Kvöld eitt, þegar landsstjórinn hafði boð inni, kom Gaspar

ttuiz með sex trúnaðarmenn sína í för með sér, ríðandi inn

1  borgina   og  heim   að   landsstjórabústaðnum.   Gaspar   Ruiz

gekk inn i veizlusalinn alvopnaður og án þess að taka ofan

attinn,   snaraðist að landsstjóranum, sem lét í ljós óánægju

Slna yhr þessari framkomu, kipti honum upp, bar hann eins

°g barn út, fyrir augunum á gestunum lafhræddum, og kast-

aðl honum niður útidyratröppurnar og út á götu. Fangbrögð

aspars hefðu gert út af við hvern meðal-risa,  en auk þess

Kutu  riddararnir úr  skammbyssum sínum  á  landsstjórann,

"ar sem hann lá hreyfingarlaus við tröppurnar.

X.

Eftir þetta réttlætisverk,  sem Ruiz nefndi svo,  flutti hann

Sl§ til  Rj0 Blanco  með  mestan hluta  liðs síns  og gerði sér

par vigi a hæðum nokkrum.  Herdeild var send á móti hon-

m>   en  var  umkringd  og   strádrepin.   Eins fór   fyrir síðari

eioöngruni,   sem   gerðir   voru   út  á  hendur  honum,   þó   að

betur væri útbúnir en sá fyrsti.