Eimreiðin

						224                                           HHIKALEG ÖRLÖG                                eimreiðin

Það var í þessum blóðugu skærum, sem kona hans sást

fyrst á hestbaki við hlið hans. Hann var nú orðinn bæði

öruggur og sigurviss eftir ófarir andstæðinganna og hættur

að vera sjálfur í fararbroddi liðsins, en í stað þess stjórnaði

hann, eins og æfður hershöfðingi, hreyfingum hersins frá

hæð eða sjónarhól að baki og sendi þaðan fyrirskipanir sínar.

Kona hans sást oft í för með honum, en í fyrstu héldu menn

að þar væri um karlmann að ræða, og var mikið talað um

náfölan mann, sem fylgdist með Gaspari, og margir eignuðu

þessum leyndardómsfulla förunaut ósigra okkar. Hún reið karl-

vega, eins og Indíána-kona, bar barðastóran hatt og svarta

kápu. Síðar, eða þegar vegur þeirra stóð sem hæst, var kápa

þessi lögð gyltum borða, og hún bar þá einnig sverð liðs-

íbringja eins frá Chile, sem hét Don Antonio de Leyva. Hann

hafði verið umkringdur og drepinn, ásamt föruneyti sínu, af

Arauco-Indíánunum, en þeir voru samherjar Gaspars. Höfð-

ingi þeirra hal'ði fært Ermíniu sverð þetta að gjöf. Þeir uni-

gengust þessa rólegu, fölleitu konu, sem aldrei lét sér bregða

í bardögum, eins og yfirnáttúrlega veru, en það jók á álit það

og yíirburði, sem Gaspar Ruiz naut meðal þeirra. Sjálf mun

hún hafa notið sætleika hefndarinnar, þegar hún girti sig

sverði Don Antonios, og aldrei skildi hún það við sig, nema

þegar hún klæddist kvenklæðum. Það var henni sýnilegt tákn

þeirrar vansæmdar, sem vopn lýðveldissinna höfðu sætt. Pó

að hún notaði það ekki sjálf, þá hafði hún nautn af að vita

af því hangandi við hlið sér. Hatur hennar var óseðjandi,

og hún æsti upp sama hatrið hjá manni sínum. Aldrei mýktist

svipur hennar, og faðmlög hennar munu hafa verið köld. Hon-

um tókst ekki að milda hjarta hennar.þótt hann reyndi að verma

það í straumum af blóði. Enskir sjóliðsforingjar, sem heim-

sóttu Gaspar um þetta leyti, veittu því eftirtekt, hve undarlegl

var sambandið milli þeirra hjóna. Ruiz hafði fallist á að veita

þeim áheyrn, til þess að ræða um lausn nokkurra enskra fanga-

Á þeim slóðum, þar sem Gaspar Ruiz hélt sig, var vík ein.

þar sem skip voru vön að hafna sig og taka timbur og vatn-

Á þessari vík tók hann herfangi hvalveiðaskipið Hersalia, og

síðar tók hann með áhlaupi tvö önnur skip, annað amerískt

og hitt enskt.