EIMRBISiN SIGRÚN PÁLSDÓTTIR BLÖNDAL U k^rð"1?-' Eain fr6mUr CrU þaU ævarandi ~ á mannlegan mæli- heilh 3 a l SÚ' SCm StyrkÍr ungling8-ökla °g vi«nur að því af beh^ri b°kukenndum æskuórum í heiðríka mannúð, a taimandi og stundum afvegaleiddu æskuþreki á brautir nndoms og manndyggða, gefur meira en fé, gefur lifandi þrótt, S ur anda, gefur brauð það, sem eykst við, að af því er tekið. Mikar voru gjafir Sigrúnar. höfifar em helgÍdomar en bar sem musteri eru hlaðin með við- baki t^ Tlm' Fogruavr Hallormsstaðaskógar standa sízt að heimil m Vængjahurðum mustera- Heimili, ekki sízt skóla- rækni ' TZ 1 ^ SÍg tormetinn arf mannvináttu, skyldu- hiört' Sta Slundar °8 stvrks anda, er vissulega helgidómur; og auk' S6m r I Hafa SlíkUm arfÍ °g 8kilað honum avoxtuoum einkaheimTn T ^^ ^ eigi SÍður en veglegar bvggingar bun,, í T mikk' enda 8tu»d«ni einu musterin, sem bað fTtK °g 3fskekkt hafa lil að lJalda' °g skal ekki um hlöðn SUmÍr ÞeÍr helgidóraar hafa reynzt staðbetri stein- nioðnum veggjum. Samf^- ^M VÍSSÍ Þe"a fle8tUm betur °g breytti eftir bvi- hún hfð Z 8Cr draUm Um Bð byggja Drottni hÚ8' draum- 8em vökud ' ^ 3 Sjá rætaSt' ÞrÍðja drauminn «nn, en það var oíurlítiðT-1"'."311' knga3Í °SkÖP mÍkÍð tU að bvggJ*a kaPellu' ^áttugumSTív minn:ngu um látinn ástvin sinn'guði ab 8tundUm H f« u ,°g dUm °g °b0rnUm lil skJ°l8 á helgum höfðu7a t f gÍð ÞVÍ ráðíð' að fé' Cr ýmsar 8tofnanir látið r,J < u Ul minningar um dyggan samverkamann, var með ei2V bvfgmgar8Joð' 8em hnn einnig jók á annan veg, m. a. sinni ol rmlagl- HÚU hafðÍ látið gera uPPdratt a^ kaPellunni en hun tól LarUPPdrá" Varð henni tíðlitið' Tveim d°gum «« Hún mundihk80" Tiíí" *' *** *""* <** ^ °g 8tUndl við: grunnTl B' ' ^ Hfa það að 8Já Mu kirkJuna sína rÍ8a af ^rs kaarVamí8Pf he- SCm °ftar; hÚn Ufði Það ekki- - *>e88Í Ht varJefkm?la í°na h3fðÍ aUt af haft **« af 8kammdeginu. ^nhle£\ : hrædd VÍð 8kammdegÍ8myrkrið; ég hygg og hlakka3kl"kUnnað 3ð hræðaSt- EU hÚn kveið komu t- ~ í hlaliaðx ostjornlega til Ijóss og langra daga. Þesgi beP á.